62
DE
LITHIASI
illum
terminum,
quo
hos
dederat
spiritus.
Dete¬
status
itaque
sum
meas
curiositates.
Nam
etsi
quodammodo
remedium
suggererent,
relinque¬
bant
tamen
priorem
ignorantiam,
circa
causas,
&
modum
fiendi
Duelech.
Quapropter
coepi
cuncta
pridem
visa,
quasi
non
facta
negligere,
sensique¬
torporem
mihi
incuri.
Vnde
confirmabar
(quae
in
praefatione
multis
exposui)
nullum
laborem
tae¬
diosiorem,
nullumque
sciendi
genus,
hortante
ca¬
codaemone,
posttergari
magis,
quam
illud,
unde¬
genus
humanum,
quandoque
frugem
capiat.
Chri¬
stianum
ergo
decet,
constantis
esse
animi,
in
ope¬
re
bono.
Tandem
itaque
repetitis
distillationibus,
&
exactiore
cunctatione,
per
orationem
assecutus
sum,
causas,
modum
fiendi
atque
dissolvendi
Due¬
lech,
Deus
bone,
tuam
admiror
magnificentiam,
quae
Medicorum
ineptissimum,
ad
tantae
rei
reclu¬
sionem
perduxit,
tot
seculis,
magnisque
ingeniis
neglectam.
Gratiarum
ergo
actiones
refero
nomi¬
ni
tuo
abyssaliter
glorioso
non
quia
me,
prae
aliis,
ad
arcana
deduxeris
(nunquid
terra
gloriari
po¬
test,
dicetque
aliis
vasculis
vah?
quod
in
electio¬
ris
formae
vasculum,
sub
figuli
torno
deducta
sit?)
Sed
quia
fecisti
voluntatem
tuam,
quae
sola
bona
est.
Refero
ergo
in
te,
omnem
gloriam,
qui
hoc
aevo,
cognitionem
hanc
reclusisti,
per
abiectissi¬
mos,
&
parvulos
hujus
mundi.
Id
namque
pro
so¬
lito
tuo
est,
&
ad
majorem
nominis
tui
gloriam.
Cognovi
enim
obstitisse
veteribus,
&
Modernio¬
ribus
unicam
ignaviam,
aspernantium
distillare
rem
adeo
foetidam,
atque
sordidam:
suavitate
odo¬
ris
lucri,
deceptorum.
Spernit
enim
eos
Sapientia,
qui
materiam
ex
qua,
dispositiones,
contenta,
pro¬
prietates,
progressum,
&
significationes
lotii,
ad¬
discere
recusarunt
per
ignem.
(34).
Neque
etenim
cespi¬
tatum
est
minus
in
materia;
contento
atque
judi¬
ciis