76
DE
LITHIASI
temque,
recentioris
fermenti
acorem.
Hoc
titulo,
defectu
nempe
fermenti
fellei,
minus
tinctae
urinae
senum,
ac
puerorum.
(21).
Vnde
sequuntur
haec
nota¬
bilia.
1.
Quod
penuria
scoriae,
sive
stercoris
liqui¬
di,
in
urinis,
facilius
concrescat
Lithiasis.
2.
Quod
remedium
à
priori,
sit,
confortasse
fermentum
fel¬
lis.
3.
Acriores
videantur
urinae
in
stranguria,
ac
stillicidiis,
quatenus
acidi
aliquid
continent.
4.
E¬
lucescit
scoriae
usus,
ejusque
connexio
in
urina,
u¬
tilis.
(22).
Dein
quaesitum
est.
Quare
calculus
in
reni¬
bus
frequens,
rarior
autem
vesicae?
Respondi
alibi.
Quod,
quamdiu
urina
est
in
venis,
nondum
sit
per¬
fecta.
Neque
enim
adhuc
olet
urinam,
aut
proprie¬
tates
lotii
habet:
quatenus
neque
convenit,
cruo¬
rem,
excrementi
odore
imbui.
Est
itaque
lotii
de¬
terminatio,
à
Rene:
odor
verò,
est
fermenti
pu¬
trefactivi.
Quia
excrementi.
Atque
ideo
terram
lotii
volatilizat.
Caeterum,
quam
vis
fracida
urinae
putredo,
reddat
ejus
terram
olidam,
ac
putrescen¬
tem:
attamen
non
moratur
in
homine,
quantisper
putreat.
Ergo
spiritu
urinae,
terra
ejus
fracida,
opus
habet,
ut
petrescat.
In
Rene
enim
(ubi
urinae
fra¬
cedo
fermentalis
oboritur)
terra
recens
ac
volati¬
lis,
facile
se
associat
spiritui
urinae,
granulaturque,
dum
praesertim
scoria,
calculi
praeservativa,
non¬
dum
advenerit.
Citrinescit
autem,
etiam
non
mi¬
nus
à
loco,
quam
à
praefata
scoria.
Ren
itaque,
poe¬
nas
luit,
quarum
primus
author.
Alibi
de
utero
Duelech
docebo,
ante
renem,
praecedere
disposi¬
tionem
ad
Duelech,
quae
quia
vitalis
est,
&
non
mera
excrementitia,
prout
in
vesica,
etiam
satius
coagulatur
in
rene,
quam
in
vesica.
Hoc
namque
quia
mera
cloaca,
omni
prorsus
destituitur
fermen¬
to.
Sed
intestina,
quatenus
stomachus
fellis
(pro¬
ut
de
digestionibus
alibi)
sunt
receptaculum
vita¬
se,
&
coquens.
Vesica
verò,
merum
solius
excre¬
menti