117
CAPUT
VII.
que
simul
satisfaciant
indicationi?
Etenim
jam
ante
docui,
si
mors,
ab
haesitante
calculo
in
via,
su¬
per
venerit,
id
non
accidere
diureticorum
reatu,
ut
neque,
quod
ureter
(nisi
fortassis
fuerit
mon¬
struosus)
sit
alibi,
seipso
in
exordio
angustior:
at¬
que
idcirco
semel
discedens,
ex
rene
calculus,
si
si¬
statur
in
delapsu,
prae
viarum
strictura:
id
accidere
ex
doloris
atrocitate,
quae
ureterem
spasmodes
contraxit.
Idque
igitur,
Diureticorum
piaculo
non
fit:
sed
Medentis,
qui
spasmum
hunc,
nunquam
in
Scholis
obaudivit,
ideoque
neque
remedium
pro
illo
inquisivit.
Vbi
sane
notandus
venit
Scholarum
solaecismus,
atque
elenchus
non
causae,
ut
in
cau¬
sam.
(10).
Quoniam
juvant
praefata
humectantia,
Al¬
thea,
Malva,
Amygdalinum
&c.
non
quatenus
am¬
plificent
ureteres
(quod
in
se
ridiculum)
sed
in¬
quantum,
spasmum
crispationis
demulcent,
prout
aliquot
fotus
externi.
Itemque
succus
citri,
non
iu¬
vat
abstersiya,
&
incisiva
vi
suae
aciditatis
(aliàs
namque,
idem
praestaret
acetum,
&
acida
reliqua)
quia
succus
citri,
prima
digestione
caloris,
deponit
suum
acorem,
ideoque
nec
obsoniis
adhuc
effer¬
vescendis,
admiscetur:
sed
residua
manet
ipsi
vis,
demulcendo
spasmo
conveniens.
Dum
scilicet
in
lotium
conversus,
prioris
vitae
mediae,
aliqualem
notam
adhuc
retinet.
(11).
Quid
si
Scholae,
diuretico¬
rum
usum
vereantur,
ne
forte
plures
lapilli
de¬
scendendo,
coincidant
intra
ureterem,
&
qui
à
ter¬
go
grossior
esset,
velut
cuneus,
transitum
oppleat.
At
nec
sic
quidem,
casuale
vitium,
diuretico
dandum.
Quia
insuper
etiam
figmentum,
pro
vero
venum¬
datur.
Nam
quicquid
semel,
initio,
in
ureterem
incidit
(nisi
uncus
aliquis
fuerit)
id
ita
deorsum
pergit,
&
effertur.
Non
enim
in
tam
angusto
tran¬
situ
ludunt,
lasciviuntque
lapilli.
Non
unus,
aut
si¬
mul
plures
exitu
majores,
è
rene
migrant:
ut
neque
h
3