125
CAPUT
VII
studeant.
Nam
Chymico,
cordi
non
est,
Duelech
per
corrosiva
tollere:
sed
per
resolutiva
propria,
&
specifica.
Neque
enim
stomachus
columbae,
resol¬
vit
margaritas,
vel
struthiocameli,
ferrum,
vel
sili¬
ces,
per
corrosiva:
sed
per
appropriatum
digestio¬
nis
fermentum.
Vel
si
stomacho
animalium,
cor¬
rosiva
dederis:
saltem
talia
sunt,
quae
nequicquam
damni,
stomacho
adferant.
Quinimo
si
suprema
corrosiya
spectes,
aqua
chrysulca,
ferrum,
aes,
&
argentum
quidem
dissolvit,
ceram
autem
ne
qui¬
dem
penetrat.
Cujus
rei
incogitantia,
Scholae,
suos
tyrones,
indoctum
vulgus,
imo
&
magnates,
ab
rerum
indagine
absterruerunt,
suadente
ad
hoc
propria
ignorantia,
indagandi
torpore,
&
lucri
spe.
Itaque
pro
calculo,
&
morbis
in
vesica,
quasi
derivationem
intenderent
Medentes,
ridiculosè
ad
anum
conversi,
clysteribus
rem
aggressi
sunt,
quasi
anum
exonerasse,
calculum
excrevisse
sit.
(17).
Et¬
enim
cernebant,
quod
succus
citri,
humanum
Due¬
lech,
in
vitro
minueret,
sperarunt
idem
debere
fie¬
ri,
in
nobis.
Sin
minus,
se
posse
gloriari,
exhibito
succo
citri,
praestitisse
quantum
naturae
esset
possi¬
bile.
Nescii
imprimis,
citri
aciditatem,
sub
calo¬
re,
dulcescere,
instar
pomi
immaturi,
in
se
prius
acidi,
ac
dulcis
dein,
per
Solem
maturati.
Denique
si
unica,
acidioris
vini
gutta,
intrò
ad
vesicam
mit¬
tatur,
plus
doloris
adfert,
quam
ingens
calculus.
Ridiculum
itaque
imaginantur,
qui
acido
citri,
o¬
retenùs
exhibito,
se
aliquid
proficui,
ad
diminu¬
tionem
calculi,
fecisse
stentantur.
Errant
pariter,
qui
&
salibus,
stillatos
liquores
propinant,
ad
re¬
solyendum
calculum
in
vesica.
Nam
non
potest
acidum
ut
tale,
citra
insignem
noxam,
in
venas
transire.
Et
quanquam
in
succo
citri,
multoque
magis
in
spiritu
salis
marini,
solamina
sint
calcu¬
losis:
haec
tamen
non
obveniunt,
nisi
valedicto
prius