145
CAPUT
VIII.
mistae,
externum
sulfur,
à
suo
corpore
separari
non
posse,
ne
quidem
per
ignem,
in
metallis
imperfe¬
ctis,
quin
unà
pariter,
pereat
pars
Mercurialis
ejus.
(7).
Vidi
namque
plumbum,
ter
sublimatum,
rediisse
in
idem
numero,
quod
antè,
plumbum.
Itaque
cum
sulfur
istud
externum
(quale
è
cupro
trahitur)
non
sit
necessarium
metallo
perfecto:
(8).
Cupro
au¬
tem
istud
sulfur,
Veneri
sit
à
Deo
additum:
ergo
necesse
est
istud
sulfur
Veneris,
habere
suos
fines,
ad
necessitates
ingrati
hominis
conducentes,
pro
infirmitatibus
scilicet
humanis,
supra
omnem
me¬
tallicę
perfectionis
dignitatem.
In
cujus
usum
vi¬
delicet,
Stoici
ipsi
cuncta
mundi
creata,
directa
es¬
se,
conjecerunt.
(9)
Errant
proinde
Tyrocinii
chy¬
mici
Scriptores,
quotquot
varius
mentiuntur
fa¬
bellis,
Mercurii
metamorphosin
in
salem,
aquam,
oleum,
ad
varios
Medicaminum
usus,
audentque
sua
inventa,
hoc
stabiliri
argummento:
Si
enim
au¬
rum,
corporum
constantissimum,
queat
in
vitrio¬
lum,
adeoque
&
in
fumum
evolare,
quidni,
idem
faciet
multo
licentiosiùs,
Mercurius?
(10).
At
ego,
re¬
spondendo,
proponam
in
limine,
duas
Philoso¬
phorum
sententias,
longè
verissimas,
pudibundas
tamen
hisce
argumentatoribus:
ut
hinc
etiam
Chymiae
expertes,
queant
digito
notare
vanitatem
illius
argumenti,
utque
pudore
suffusi,
resipiscant
Tyrociniorum
Authores.
Quarum
prima
est.
Quòd
sit
longè
facilius,
aurum,
ex
non
auro
con¬
struere,
quàm
aurum
naturale
destruere.
Pudeat
ergo
imprimis,
eos,
docere
auri
destructionem,
qui
ejus
constructionem
se
nescire,
inopes
testan¬
tur!
Itaque
vel
mentiuntur,
ac
decipiuntur
Ade¬
pti
Philosophi,
vel
ipsi
Scriptores
Tyrocinii.
Alte¬
ra
est.
Si
non
vidissem
argentum
vivum,
eludere
quamcunque
artificum
operam,
adeò,
quod
aut
to¬
tum
avolet
adhuc
integrum,
aut
totum
in
igne
perma¬
k