161
CAPUT
IX.
vè
scilicet)
formari
sub
unicâ
plasmationis
operâ,
&
seminis
fabricationis
labore.
Usque
adeo
&
hi
voluere,
nervum
omnem,
suum
sensum
ab
inte¬
gente
membranulâ
desumere:
nequaquam
à
sui
substantiâ,
medullari
cerebri
respondente.
(11).
Nota¬
bant
fortè,
quòd
in
stomacho,
&
utero,
tantę
in
nu¬
dis
membranis,
tamque
excellentes
virtutes
inquili¬
nae
essent:
ideò
nec
mirum,
Meningibus
persimile
quid
contigisse,
ex
ejusdem
iuris
praerogativâ.
Ego
autem
aliter
prorsus
processi,
ad
sensûs
&
doloris
investigationem,
motûs
sensusque
organum,
obie¬
cta,
&
causas.
(12).
Considerabam
primò,
dum,
vulnus
adhuc
recens
est,
vix
dolere:
mox
autem,
dum
vul¬
neris
labra
tument,
aestuantque;
vulnus
dolere
acutè.
Atque
iterum,
dum
sua
labra
flaccescunt,
siduntque,
vulnus
adhuc
apertum,
attamen
esse
penè
indolens.
(13).
Vnde
collegi,
quòd
continui
so¬
lutio,
debeat
quidem
in
fieri
esse:
in
facto
esse
autem,
si
non
accesserit
inconveniens,
vix
dolore
solutum.
Ratus
sum
itaque
mecum;
Non
dolet
so¬
lutio,
tanquam
continui
separatio:
multoque
mi¬
nùs
dolet
calor,
perendie
in
vulnere
subortus;
cu¬
jus
nempe
proprium
est,
duntaxat
calefacere,
non
autem
dolere.
Sin
autem
calor
aliquis
externus,
aut
peregrinus,
in
gradum
delatus,
cremet:
dolet
quidem,
at
non
ut
calor:
sed
ut
solutiones
conti¬
nui,
atque
insuper
indispositiones
acrimoniae
sus¬
citans,
ac
fovens
saltem,
prodiensque
ex
alia
ra¬
dice,
nostri
oeconomiam
vitiante.
(14).
Profectò,
quia
corpus,
sive
pars
solida,
ex
se
non
sentit.
Quia
po¬
tiùs
est
cadaver.
Sensatio
ideò
nimirum
ad
solam
vitam
spectat.
Cumque
Scholae
scirent,
cerebrum
nullam,
aut
saltem
obscuram
vix
sensationem
ha¬
bere:
maluere
ideo
nervum
subiectum
prima¬
rium
credere
sensûs,
motûs,
atque
doloris.
Cere¬
brum
videlicet,
fontale
quidem
sensûs
motusque
ini¬
l