162
DE
LITHIASI
initium:
attamen
nervum
immediatum
doloris
sensusque
subiectum
fecere.
Motum
autem,
licèt
aliquid
magis
materiale,
tamen
voluere
ex
altiori
voluntatis
arbitrio
dependere,
illique
subiici.
(15).
Sic
nempe,
ut
voluntas
sit
principium
imperativum
motus:
nervus
autem
organum
delativum
imperii
arbitralis:
&
tandem
musculus
instrumentum
executivum
voluntatis.
(16).
Sed
sensationem
intelli¬
gunt
in
nervo,
tanquam
subiecto,
fieri
mediante
spiritu
animali.
Quem
vocant
animalem,
ab
arte¬
riis
quidem
haustum,
at
in
cerebro
ad
suos
usus
re¬
coctum.
Agnoverunt
ideò,
nervum
per
se
quidem
esse
absque
sensu,
perinde
ut
cerebrum,
ac
caetera
membra
solida:
quamobrem
spiritus
animales,
volunt
esse
ipsius
sensùs,
atque
motûs,
primitivos
sentientes,
atque
moventes
effectivos.
(17).
Quibuscum
nondum
convenio:
ut
neque
in
hoc,
quòd
ner¬
vus
sit
organum,
atque
primarium
subiectum,
o¬
mnis
sensationis.
Nam
quis
nescit,
quòd
in
sano,
quaelibet
pars
pellis
sentiat,
non
tamen
subter
se
nervum
gerat?
Non
enim
concedo,
quòd
conce¬
pto
sensibili,
in
partibus
extra
nervum,
spiritus
re¬
trogrado
motu
recurrat
in
nervum,
ut
conceptum
sensibile,
communicet
cerebro,
tanquam
sensuum
origini;
ut
inde
remeando,
tum
demum
in
parte
laesa,
vel
attactâ,
doloris,
aut
complacentiae
sensus,
efficiatur.
In
terminis
namque,
ureter
summè
do¬
let,
absque
nervi
alicujus
insertione.
Sic
&
ulcera
cava,
saepè
carne
sensitivâ
replentur:
nec
tamen
in
illa,
nervi
de
novo
succrescunt:
cum
partes
primae
constitutionis,
semel
ablatae,
non
recrescant:
uti
nec,
quae
sunt
primae
constitutionis,
per
cariem
ex¬
esa,
ampliùs
restituuntur.
(18).
Sed
opportunè
leprae
stupiditas,
insensilitasve,
huc
occurrunt.
Siquidem
in
carnem
adactum
sty¬
lum,
vel
acum,
penitùs
non
sentiant.
An
igitur
cre¬
den¬