165
CAPUT
IX.
proximi?
Medicina
namque
res
planè
seria
est;
&
quandoque
pellem
pro
pelle
daturus
homo.
Ete¬
nim
sal
in
cruore,
carne,
solidis,
etc.
non
apparet,
nisi
in
postremâ,
ac
artificiosâ
initiorum
illorum
separatione,
post
mortem,
&
quidem
per
ignem.
Nimirum
postquam
sensus
tactus,
dudum
est
extin¬
ctus.
Non
inserviunt
ergo
ejusmodi
principiorum
somnia,
speculationi
de
motu,
ac
sensu.
Stigma,
à
Diabolo
sagis
impressum,
has
prodere
solet,
quia
locus
stigmatis,
per
totam
vitam,
sensu
caret,
suasque
semel
impressum
causas
insensibilitatis
habet
naturales,
per
modum
Leprae,
certo
tamen
exilique
centro,
conscriptas.
Nam,
velatis
sagę
ocu¬
lis,
si
acicula,
illo
stigmatis
loco,
ad
finem
usque
intrudatur,
punctura
illa
fit
absque
sensu.
Saltem
is
locus,
absque
sale,
ac
putredine,
miro
conservaretur
privilegio,
per
totam
vitam,
cum
alioqui,
vita
Pa¬
racelsica,
sit
mumia,
cùm
liquoris
salium
commi¬
sturâ:
longè
igitur
sanior
est
Hippocratis
doctrina,
quae
spiritum
sive
flatum
aethereum,
&
animalem,
decernit
immediatum
organum
sensùs,
doloris,
motus,
voluptatum,
convenientiae,
symboli,
attra¬
ctionis,
repulsionis,
contracturarum,
relaxationis,
alteritatum
etiam
quarumcunque.
Adeo
ut
sibi
appropriet
obiecta
sensibilia,
atque
inde
sibi
fabri¬
cet
ipsas
sensationes.
Contingit
namque,
si
forsi¬
tan
spiritus
iste,
ob
profundas
speculationes,
vel
in¬
laniam,
occupetur,
quòd
corpus
dolores
non
sen¬
tiat,
famem,
frigora,
sitim,
etc.
Memini
namque,
praedonem,
torturae
cruciatus
elusisse,
haustu
aquae
vitae,
&
allii
frusto:
quibus
tandem
carens,
fassus
est
sua
crimina.
(23).
Sed
Leprae
stupor,
ac
insensilitas,
est
in
carnis
habitu
ac
nervis
subiectivè:
non
au¬
tem
in
imaginationis
orbitâ;
effectivè
autem,
ac
occasionaliter,
in
quodam
veneno.
Est
autem
istud¬
venenum,
cruentum
anodynum,
glaciale,
ac
pro¬
pemo¬
l
3