168
DE
LITHIASI
tes
extrorsum
contaminat,
quàm
interiora
viscera,
secum
contigua
radici,
in
unitate
vitae.
Nemo
au¬
tem
medentum,
curavit
unquam
Lepram,
qui
non
fuerit
potitus
liquore
Altahest.
Qui
cum
sit
tae¬
diosissimae
praeparationis,
nemo,
etsi
artis
gnarus
fuerit,
ad
eius
consecutionem
peruenet,
quem
Al¬
tissimus,
speciali
dono.
non
eo
deduxerit.
Parti¬
culari
ętenim
privilegio
sit
oportet
electus,
ac
do¬
tatus,
si
potiri
illo
medio
debeat.
Per
quod
scili¬
cet,
tam
sensitiva,
quàm
insensitiva
sublunaria,
ae¬
qualiter
penetrantur,
usque
in
radicem
semina¬
lem,
atque
intrinsecam
primi
entis:
idcircò
etiam
cuncta
sub
se
domat,
&
commutat,
absque
reactio¬
ne
patientis,
agentisque
depauperatione.
Etenim
frustra
est
alioqui,
quicquid
spei
aliunde
sibi
per¬
suaserit
Lepra.
Olim
proin
Leprosorum,
soli
Mes¬
siae
in
signum
data
sanatio.
Primogenita
mea
ad¬
huc
quinquennis,
leprosa
evasit,
magis
magisque
ac
tandem
ulcera
livida,
corneaeque
squammae
al¬
bae,
per
totum
corpus
subnatae
sunt.
Recenter
au¬
tem
tum
emersit
imago
D.
virginis,
multis
mira¬
culis
in
nostrâ
urbe,
hospitali
D.
Jacobi,
celebris.
Puella
ergo,
iam
septennis,
optabat
adire
locum,
&
avia
cum
suâ
nepte,
eò
properant,
reditque
post
horas
sana,
deciduntque
confestim
squammae.
Mox
post
annum,
rediit
repentè
eadem
Lepra.
Ac
fassus
sum
me
reum,
quod
honorem
D.
Virginis
subticuissem.
Redit
itaque
filiola
cum
aviâ
ad
sa¬
cram
imaginem,
iterumque
sanata
rediit,
&
sic
de¬
inceps
mansit.
Ego
autem
reditum
Leprae
timens,
miraculum
propalavi,
scriptoque
publico,
fassus
sum
favorem,
atque
clementiam
divinam.
Cui
sit
omnis
laus
&
gloria,
cum
nominis
sui
sanctifica¬
tione
in
aeternum?
Dixi
iam
ex
mente
Hippocra¬
tis,
sensationem,
tam
effectivè,
quàm
susceptivè,
consistere
in
spiritu
animali.
Sed
quia
spiritus
ejus¬
modi