170
DE
LITHIASI
sed
insuper
exigitur
applicatio
spiritûs
visualis
ad
vitam.
Ideoque
effectus
videndi,
utut
prorsus
or¬
dinarius,
superat
totam
naturam
elementalem:
quia
vitae
ipsius
continet
iconem,
ac
symbolum:
eò
quòd
visio,
gustatio,
odoratio,
tactio,
etc.
sint
effectus
immediati
vitae,
ludentis
per
sua
organa:
nam
in
omni
sensu,
necesse
est,
spirituum
lenoci¬
nia,
&
perceptas
rerum
species,
adaptari
immedia¬
tè
ad
vitam,
si
sensationes
contingant
unquam.
(30).
E¬
nim
verò
in
re
tam
arduâ,
semotaque
tam
procul
à
communi
doctrinâ,
concede,
Lector,
ut
adhuc
vi¬
ciniùs
tecum
loquar.
Percepisti
enim,
non
suffice¬
re
ad
sensum
ac
sensationem,
dixisse,
cerebrum,
itemque
nervum,
esse
immediatum
sensûùs
orga¬
num:
nec
etiam
sat
esse,
ad
hoc
implorâsse
spiri¬
tum
influum,
imò
vel
ipsum
spiritum,
partibus
in¬
situm,
quatenus
ab
influa
cerebri
aut
nervorum
vi
fotum;
nisi
ad
cuncta
haec,
vita
concurrerit.
Tantae
nempe
est
molis
ipsa
sensatio,
ut
omnium
sublunarium
ambitum,
cum
tota
caelorum,
ac
ele¬
mentorum
potestate,
facilè
excedat.
Itaque
cum
istud
iam
perceperis,
dicam
ulteriùs.
Quae
enim
de
vitâ
iam
dixi,
toto
libro
"De
vita
longa"
(ad
quem
propediem
emersurum
te
remitto)
dixi,
quàm
variè
gliscat
vita
in
naturae,
videlicet
quasi
seminaliter
in
ipsis
spiritibus
vitalibus;
in
ipsa
verò
animâ
sen¬
sitiva,
velut
fontaliter.
(35).
Idcirco
propriè
loquendo
de
sensu
&
sensatione,
ipsa
anima
sensitiva,
est
pri¬
marium,
nec
non
immediatum
ens,
quod
sensatio¬
nes
omnes
agit,
&
agendo,
in
se
tolerat.
Ideoque
spiritus
cerebri,
est
duntaxat
organum
mediatum:
vita
verò,
est
organum,
sive
medium,
quo
sensitiva
anima
persentit
externa
irruentia.
Sensatio
nam¬
que,
non
est
immediatè
in
contento,
nec
in
conti¬
nentibus,
nec
etiam
in
spiritu,
per
nervos,
in
partes
vitales
diffuso:
quia
differt
ille
spiritus,
impetum
faciens,