173
CAPUT
IX.
continuata,
homogeneaque
vita,
ac
anima
sensi¬
tiva;
quae
in
singulis,
quasdam
determinationes,
sive
proprietates,
quas
per
semina
sibi
praeparaverat,
suscipit,
&
mox
dein
induit.
Etenim,
ut
flamma
candelae,
non
extenditur
supra,
vel
extra
suam
sphaeram,
nec
perit,
quamdiu
intra
sphaeram
istam
degit,
licèt
inde
exortae
fuligines,
longiùs
avola¬
rent
extra
sphaeram,
flammae
expertes:
Ita
similiter,
spiritus
influi,
licèt
participatione
vitae
illustrati,
difflentur,
peregrè
vadant,
atque
idcirco
materia¬
liter
in
condo
minuantur;
imò
&
hactenus,
lumi¬
nis
vitalis
flaccescat
vivacitas;
nil
tamen
de
animae
sensitivae
essentiâ
perit.
Quoniam
vita
non
acquiri¬
tur
per
partes,
&
gradus,
ut
neque
subsistit,
acci¬
dentium
instar:
sed
semper
est
vita:
quanquam
in
istâ
luce,
plus,
minusve
vivacitatis
appareat.
Non
secus
enim
atque
ignis,
ubi
aliquantillus,
tam
est
ignis,
quàm
intensus
alter:
Pariter
&
quicquid
ex¬
halat
de
corpore,
vitae
participatione
antea
gau¬
dens,
vitam
tamen
amittit,
simulatque
extrà
sui
li¬
mites
egreditur.
Servant
sic
quoque
excrementa,
non
quidem
vitam,
sed
spirituum
vitalium
con¬
participationem.
Quapropter
etiam
inde,
inferio¬
ris
harmoniae
ordo,
in
ataxian
labitur.
Iuxta
il¬
lud:
"Spiritus
meus
attenuabitur",
ideoque
"dies
mei
abbreviabuntur".
Immoderatior
itaque
puris
e¬
vacuatio,
ac
similium,
festinam
necem
adfert.
Quatenus
quidem,
non
animam
continent:
sed
duntaxat
vitam
ultimam
seminalem
spirituum
vi¬
talium.
Etenim
de
proxima
inexistentiâ
mentis
immortalis,
sive
divini
sculptri,
sub
ludice
adhuc
lis
est,
inter
cor,
&
cerebrum.
Ego
enim,
qui
scio,
etiam
empsychosin
fieri,
eo
ipso
instanti,
quo
sen¬
sit
iva
adest;
id
est,
dum
accenditur
istud
formale,
animale,
&
sensitivum
lumen:
(prout
alibi
"De
ortu
formarum":)
credo
etiam,
adesse
mentem
immor¬
talem,