176
DE
LITHIASI
tionem
deinde
deportat
ulteriùs,
ad
aliud
judi¬
cium
phantasticum,
à
sensitivo
judicio,
semotum
non
aliàs,
quàm
sensus
ac
phantasia,
facultatibus
dissident,
non
autem
subiecto.
Parcite,
Lectores
si
perturbationes,
&
affectiones
materiales
o¬
mnes,
immediatè
tribuam
animae
sensitivae,
suisque
satellitibus
spiritibus:
non
autem
ipsorum
organis.
Sunt
quippe
quaedam
titillantia;
quae
pruritu,
ac
odaxismo,
risum,
atque
subsultum
concitant
in
aliquibus,
quae
in
aliis,
ne
minimum
horùm
com¬
movent.
Nam
non
rarò,
intus
obtenebratur
ani¬
ma,
naturali
sensatione,
contristaturque,
vix
agni¬
to
subiecto:
imò
alibi
delirat:
atque
alibi
anima
sensitiva,
fit
insensitiva,
ut
in
caducis
pro
tempore,
in
paralysi
autem,
saepe
ad
vitam,
saltem
in
laesis
organis,
etiam
adhuc
viventibus.
In
multis
autem,
absque
sensu,
judicio,
ac
ratione,
licèt
spiritus
ani¬
males
emanent,
ac,
in
habitum
diffusi,
moveant,
&
noxias
alioqui
impressiones,
interim
hauriant.
Sic
suus
est
vitae,
atque
illius
sensitiyae
animae
tor¬
por,
amentia,
atque
molestia
intus,
etsi
nil
extra
quatiat,
aggravetque.
Quippe
cum
&
in
somno,
stulta
sua
sit
libido,
fames,
sitis,
metus,
agonia,
miraque
insomniorum
irrationalium
dissoluta
li¬
bertas.
Quinimò
mutantur
statim
amica,
in
mix¬
ta,
neutra,
vel
hostilia:
quatenus
Archaeus,
nun¬
quàm
ferians,
aut
otiosus,
è
suavibus,
amara,
vel
exedentia
facit.
Concipit
namque
(ut
dixi)
anima,
res
sensibiles,
medio
satellitii,
&
clientum,
quibus
ipsamet
praesens
adsistit,
ac
per
applicationem,
sibi
iram
concitat;
tristitiam,
amorem,
metum,
etc.
qua¬
rum
nempe
idearum
characteres,
format
sigilla¬
riter
in
Archeo
suo,
per
quem,
singula
commutat,
iuxta
imaginem
seminaliter
sibi
propositam.
Qui
characteres,
animae
sensitivae
irroratione,
vitae,
at¬
que
sensùs
participes,
vestiunt
primò
corpus
semi¬
nale