184
DE
LITHIASI
suâ
exuberanti
subtilitate,
instantaneae
cujusque
mortis,
causam
continentem
asserit.
Alibi,
ad
coe¬
lorum
stellas
Apoplexiam
revocat.
Atque
alibi
rursus
varians,
docet
omnem
Apoplexiam,
fieri
è
crassis
vaporibus,
arterias
gutturis,
&
irrequietos
pulsantes
canales,
obstipantibus:
esse
quoque
ec¬
lipsin
lunarem
cerebri,
in
nobis
necessitate
mi¬
crocosmicâ.
(44).
Vertiginis
ideo
pariter
causas,
ad
in¬
certa
circumrotavit,
totus
nempe
ipse
vertigino¬
sus.
Ego
autem
aliter
processi.
Quicquid
primariò
sentit,
idipsum
est
doloris
primum
susceptivum,
atque
efficienter
efficiens.
Sed
gladius,
ictus,
con¬
tusio,
corrosiva
etc.
sunt
quidem
occasionalia,
vel
instrumentalia
effectiva:
non
autem
efficientia
primaria
doloris.
Dein,
cum
dolor,
plerumque
in
instanti
nascatur,
etiam
is,
qui
per
externa
excita¬
tur.
Ergo
ad
dolorem,
non
est
opus
recursu
ad
ce¬
rebrum,
ut
per
reflexionem,
velut
consulto,
opus
habeat.
Quapropter
Scholae,
parùm
à
cerebro
re¬
cedentes,
maluerunt
nervum
accipere,
pro
prima¬
rio
organo,
perceptivo
obiectorum
sensus,
quate¬
nus
vel
radio
luminis,
vel
materiali
spirituum
ir¬
roratione
(nondum
enim
se
determinârunt
in
ple¬
risque)
à
cerebro,
continuò
dimissâ,
asperguntur.
Adeoque
cerebrum,
denegare
sensum,
atque
mo¬
tum
inferioribus,
nisi
per
mediatores
spiritus,
suum
favorem
incessanter
inspiret.
Ast
&
in
hoc,
mul¬
tas
reperio
anxietates.
(45).
Imprimis
exploro
diversos
tactus
in
homine.
Nimirum
singulares
penè,
in
membris
singulis:
imò
in
intestinis,
aliísque
parti¬
bus,
omni
fermè
nervorum
consortio
destitutis.
Quales
sunt
ipsi
dentes,
quorum
etsi
radicem
ner¬
vulus
tangat,
non
tamen
ipsos
exteriùs
dentes,
quos
tamen
sentire,
in
viti
multi
testabuntur.
Sic
ureteres
carent
nervo,
ipsumque
cranium,
sub
te¬
rebrâ
trepani,
sensum
mirificum,
in
pedum
usque
digi¬