192
DE[sic]
LITHIASI
lis.
Mox
abinde
nervi
omnes,
usque
in
suras,
do¬
luerunt,
sic
ut
unica
sternutatio,
totum
corpus
lan¬
cinaret
crudeliter,
edendi
quidem
appetitus
rediit,
sed
rotatio,
ad
menses
aliquot
me
exercuit.
Didi¬
ci
autem
primùm,
quòd
vespere,
ante
coenam
ver¬
tigo
cresceret,
nempe
circa
digestionis
terminum.
2.
quod
stante
judicio,
vertigo
tamen
invalesce¬
ret.
3.
quod
oleribus
quibuslibet,
&
piscibus
non
salsis,
rotatio
crudeliùs
insurgeret
4.
Notavi
Tur¬
coidem
gemmam
mansisse
integram
lapso
mihi,
nec
praeservâsse,
à
periculo
casus.
Quodque
Tur¬
cois
non
iuvet,
nisi
quos
subitaneus
cadendo
me¬
tus
corripit.
Quod
non
evenit,
quibus
syncope,
casum
praecedit
ac
fabricat.
5.
Quod
vertigo,
esset
à
cibis
corruptelae
obnoxiis.
6.
Ac
seriò
notavi,
quod
Apoplexia,
vertigo,
etc.
pendeant
ab
hypo¬
chondrio,
quanquam
caput
mihi
ab
ictûs
concus¬
sione,
unicè
videretur
affectum,
ac
vertigo
sensibi¬
liter
in
capite
rotaret.
Attamen
cum
vertigo,
ci¬
bos,
ciborumque
copiam
respiceret,
not
abiliter
percepi,
mox
à
praefatâ
syncope
remansisse
circa
stomachum,
hospitem
praeter
naturam,
praefatae
vertiginis
causam
occasionalem.
Idque
validiùs
confirmavi,
quod
quoties
olim
mare
transfretas¬
sem,
nauseabam
quidem
initiô
sub
procellis,
at
nunquam
vomui,
aut
manducare
desivi:
sed
post¬
quam
in
terris
liber
oberrarem,
percipiebam
sem¬
per
oberrantem
vertiginem,
noctu
dieque
mo¬
tùm
sursum
ac
deorsum
navigii
referentem.
Donec
semper
tandem
per
vomitum
vitrioli
albi,
libera¬
rer.
Etenim
saltem
navigando,
nulla
erat
oblata
offensio
capiti:
attamen,
quasi
ebrius
essem,
con¬
tinuâ
vertigine
casum
minabar,
constante
tamen
atque
illaesa
judicii
operatione.
Semper
autem
il¬
là
vertigine,
liberabar
unico
vomitu.
Sed
iam
in
praefato
lapsu,
ictus
quidem
tumorem
in
occipite
ac
su¬