196
DE
LITHIASI
lativa
nervi:
is
certè
mittitur,
vel
propria
eò
de¬
currit
sponte.
Si
mittatur,
at
saltem
non
à
cere¬
bro,
vel
medullâ
ejus
vicaria.
Nam
sic
non
confe¬
stim,
ut
neque
ad
unicum
saltem
digitum,
digiti¬
que
extremum,
mox
anteà
sanum,
afficeret.
Nec
mittitur
vapor
ille,
à
spiritu
vitę
oeconomo,
quippe
qui
libentius,
ac
promptiùs,
per
diaphaeresin
pro¬
scriptus
exiret.
Providentiae
itaque,
&
naturali
so¬
licitudini,
cuncta
semper
in
optimum
finem
di¬
spensanti,
id
manifestò
contradicit.
(58).
Quòd
nimis
sibi
injuriosa
natura,
in
nervos
impingeret,
quae
fa¬
ciliùs,
meliùs,
ac
propinquiùs,
pro
solito,
ad
natu¬
rale,
ac
ordinarium,
cutis
emunctorium
amandâs¬
set.
Adeoque
ista
Scholarum
vapor
alis
vapulanda
fabula,
multiplex
adynaton
continet.
Nam
nervo¬
rum
canalis,
recto
filo,
continuatoque
ductu,
desi¬
nit
in
medullam
spinalem,
nec
ullos
habet
trans¬
versos
tubos,
per
quos,
vaporem
illum
pituito¬
sum,
lateraliter
transmitteret
(alioqui
namque
fie¬
ret
spirituum
totalis
jactura,
antequam
ad
execu¬
torem
motus
musculum,
devenirent)
tantum
ab¬
est,
quod
eundem
isthac
vaporem
assugeret.
Non
potest
itaque
is
humor,
aut
vapor,
ad
unicum
digi¬
tum
transmitti,
vel
descendere
(multoque
minus,
repentè
insilire)
nisi
per
nervorum
meatum,
cum
medullâ
spinali
communem.
(59).
Atqui
somnio
simile
est,
quod
in
corpore
sano,
non
autem
querulo,
confestim
digiti
sensus
deficiat,
per
pituitam,
non
antè
in
nervis
altioribus
perceptam:
aut
alioqui
per
vaporem,
heteroclito
modo
natum
non
di¬
missum,
nec
descendentem
eò,
ut
neque
in
parte
statim
generatum.
Cùm
alioqui
omnis
peregrini
hospitalitas,
vel
ab
ipso
initio,
sit
naturae
manifestò
molesta.
Sed
fortè
an
lateraliter,
in
extremum
di¬
giti
nervum,
ea
pituita,
vel
is
vapor
irrepsit?
At
tum
periret
axioma
Scholarum,
quod
Impetum
facienti,