200
DE
LITHIASI
sat
vertiginosa.
(72).
Quod
autem
dicam
anodynum
ponticum,
quod
in
Opio
est
amarum,
non
au¬
tem
in
Hyoscyamo,
aut
Mandragorâ:
ac
praedul¬
ce,
in
vitriolo,
&
sulfure.
Hoc
imprimis
detegit
errorem
Scholarum,
dum
è
saporibus
vulgatis,
vi¬
res
ariolantur
simplicium.
Enim
verò
scio
nondum
sat
digestas
rerum
vicissitudines,
aut
maturitates;
nec
item
verum
pro
falso
cuique
placiturum:
sub¬
jiciam
ergo
anxietates
aliquot,
quas
mihi
regulae
Scholarum
Apoplecticae
peperêre.
(73).
Dum
enim
mi¬
neralium
examini,
plus
iusto
insisterem,
sensi
ex
quorundam
illorum
suffitu,
instantaneam
Apo¬
plexiam,
cum
defectu
sinistri
lateris,
adeoque
ceci¬
dissem
praeceps,
si
unicâ
adhuc
vice,
illius
loci
aë¬
rem
inspirassem.
Quapropter
imprimis
didici,
Paralysin
non
esse
Apoplexiâ
posteriorem,
in
du¬
ratione.
Tum
denique,
in
sinubus
Cerebri,
nul¬
lam
esse
oppilationem.
Etenim
iam
penè
corrue¬
bam:
&
nisi
caput
à
vase,
unde
teter
spirabat
flatus,
divertissem,
apoplecticus
ruissem,
&
cadere
para¬
tus
eram.
Iamque
tum
mihi
brachium
decide¬
bat,
&
crus
stupidum,
sensu,
motuque
deficiebat.
At
nunquam
Scholae
adhaec
respondebunt,
si
pi¬
tuitae
nil,
in
quartum
cerebri
sinum
ceciderat
un¬
quam,
quomodo
effectus,
in
me
erat
suâ
causâ
prior?
Sin
verò
ejus
aliquid
deciderat,
quod
saltem
sinûs
medietatem
opplensset,
quorsum
ista
pituita
tam
celeriter
retrocessit?
Curue
pariter
omnis
Apople¬
xia,
eadem
operâ,
non
sponte
sanatur,
evanescen¬
te
ejus
effectrice
pituitâ?
Sin
autem
malint
subter¬
fugere,
à
tetro
vapore,
&
non
à
pituita,
meam
A¬
poplexiam
venisse:
Saltem
cur
teter
ille
fumus,
ci¬
tiùs
ad
quartum
sinum,
quàm
ad
priores,
naribusque
viciniores,
ac
obedientiores
delatus
est?
nisi
fortè
priores
leprosi,
&
ignavi,
ac
sine
sensu?
Imò
nervi
omnes,
solis
sensibus
deputati,
à
prioribus
accipi¬
unt