201
CAPUT
IX.
unt
sinubus
spiritus
sensitivos.
In
prioribus
verò
cerebri
ventriculis
nullum
sensi
oblęsionis
signum:
non
venitur
tamen
deforis
ad
quartum,
nisi
per
an¬
teriores
omnes.
Sensus
item,
praeterquam
uno
la¬
tere
obtusior,
&
motus
constabant,
simulque
judi¬
cium
suadens
recessum.
Itaque
an
pituita,
aliquot
iam
annos
expectaverat,
ad
oram
quarti
sinùs:
ut
semel
repetito
illius
fumi
odore,
velut
dato
classici
signo,
rueret
praeceps
in
caveam?
(74).
Cur
ergo
salienti
profugo
mihi,
pituita
non
cecidit?
etenim
in
cadu¬
co,
ruunt
principes
animę
potestates,
&
sensus
utro¬
que
latere,
perstite
solo
motu:
cum
tamen
omnis
nervus,
etiam
motui
dicatus,
sentiat.
Debet
ergo
cerebrum,
ejusque
sinus
omnes,
utroque
latere
af¬
fici,
ubi
sensus
interiores,
cum
exterioribus,
velut
extincti,
sopiuntur.
Quomodo
igitur
solus
perse¬
verat?
Quomodo
in
epilepsiâ,
Apoplexiâ,
&
Para¬
lysi,
sopiuntur
sensus,
cum
in
Apoplexiâ,
&
Paraly¬
si,
solum
obsideatur
pro
medietate
organum
mo¬
tûs?
Dicent,
in
epilepsiâ,
pati
cerebri
anteriora,
po¬
steriora
salva
manere.
Imprimis
cur
ergo
artus
contrahuntur,
si
organa
motûs
sint
libera?
Memo¬
ria
potissimùm
laeditur
in
Caduco:
ergo
&
ipsa
erit
tantùm
in
sincipite?
Sed
concesso
quod
petitur,
cur
ergo
omnis
nervus
motui
dicatus,
per
medullam
spinae,
à
tergo
cerebri
saliens,
sensum
amisit;
non
autem
motum?
Ergo
cerebrum
tam
retro,
quàm
an¬
te,
in
Caduco
percellitur,
à
causis
praecordialibus.
Saepe
enim
moribundus
aliquis,
adhuc
sentit,
lo¬
quitur,
auditque,
ablato
dudum
anteà
motu
in
in¬
ferioribus,
per
nervos
spinalis
medullae
explicatus.
Bene
valente
cerebro,
saepe
ab
inferis,
inopina
syncope
irruit,
labiturque
tam
sensus,
quàm
mo¬
tus,
unico
instanti.
Si
id
à
fumis
fiat;
deberet
primò
sensus,
ac
dein
sensim
motus,
deficere:
eò
quòd
anteriores
sinus
cerebri,
viciniores
sint
ori
stoma¬
chi,
n
5