203
CAPUT
IX.
extra
verò,
suâ
tegitur
membranulâ.
6.
Creditur
spinalis
medulla,
per
medium
sui,
quoad
vivitur,
pervia,
quâ
spiritus
motivus
dispensatur,
aequabili¬
terque
per
longum
illius
medullae,
ac
nervorum,
extenditur.
Etenim
suum
istud
vitale
lumen,
di¬
radians,
defert
imperium
voluntatis
sive
nutum,
ad
musculos,
organum
executivum
motus
illius,
quem
anima
sibi
arbitraliter
proposuit.
7.
Man¬
datum
animae,
instantaneum
est.
Non
quidem
quod
ad
singula
motuum
momenta
(puta
in
Cy¬
tharoedo)
spiritus
decurrant,
mandati
characteri¬
bus
insigniti.
Nam
quamvis
motus
contingant,
administris
spiritibus:
tarda
tamen
nimis
horum
essent
obsequia.
Quapropter
solo
luminis
radio,
in
instanti,
mandatum,
sive
nutus
animae,
defer¬
tur.
Perinde
ut
obiecta
visus,
in
momento,
etiam
eminùs,
percipiuntur.
8.
Sensus,
cùm
nullus,
vel
saltem
surdus,
sit
cerebro:
acutissimus
verò
Me¬
nyngibus;
Ergo
lumen
sensus,
non
defluit
per
sub¬
stantiam
medullarem,
ac
centralem
nervi,
ejusque
tubum:
sed
anima
sensitiva
diradiat
sensum,
ac
prę¬
cipuè
à
Menyngibus,
per
membranas
nervorum
tegmina,
communicatur
partibus
nervo
conti¬
guis,
annexisque
clientibus.
9.
Ergo
substantia
du¬
plici,
duplicique
nutu
sensitivè,
formatur
lumen,
diradians
ad
satellites
sensus,
ac
motus.
Fit
hinc,
quòd
sensus
laedatur,
sospite
motu,
vel
contra.
Ob
diversitatem
participati
luminis,
per
diversa
orga¬
na
delati.
Quare
nunquam
satis
laudabilis
Altis¬
simus,
qui
tam
nobiles
facultates,
in
membranis,
cerebri,
stomachi,
atque
uteri
locavit,
vitam,
ani¬
mam,
totumque
in
se
hominis
regimen,
in
se
con¬
tinentibus!
(76).
Etenim
si
Chiromantiae,
aut
Physio¬
gnomiae
est
fundamentalis
veritas,
sunt
lineae,
tam
in
fronte,
quàm
in
manu,
quae
futuram
quando¬
que
Apoplexiam
portendunt.
Est
autem
ejusmodi
signatum,