207
CAPUT
IX.
rum
saccharinum,
quod
suavem
adportat
so¬
mnum,
cum
principalium
facultatum
restauratione.
Simile
est
in
sulfure,
cujus
ergo,
pulmoniacis
affe¬
ctibus
commendatur,
si
ita
praeparetur,
ut
nobis¬
cum
colludere
queat.
Somnus
laborem
adferens,
(qualis
ex
opiatis)
malum.
Quod
virus,
conturba¬
tiones,
atque
tempestates
designat.
Itaque
suavis
obrepens
somnus,
causis
dicandus
propitiis.
Er¬
go
(iterùm
dicam)
Apoplexia,
Epilepsia,
coma,
Vertigo,
Tremor
cordis
etc.
sua
habent
singula¬
ria
venena,
atque
anodyna.
Vertigo
quidem
sub¬
inde
instar
Apoplexiae
sternit
hominem:
sed
citra
Paralysin.
Quia
non
anodynum
cadaverale:
sed
inebriativum
habet;
quale
in
Tabaco.
Quod
si
in
gradu,
numero,
aut
quanto,
nocentius
evaserit,
ef¬
ficitur
&
Apoplecticum.
Caeterùm
de
allio,
&
aquâ
vitae,
dixi,
ejusque
insensilitate,
non
est
tamen
a¬
poplecticum,
quia
virus
abest,
&
constans
radix.
(87).
Saltem
per
impertinens
huc
adfero.
Quod
anody¬
na,
licèt
stupefaciant,
instar
frigoris:
erroneè
ta¬
men
à
Scholis,
inter
summè
frigida
locari.
Quini¬
mò
nec
soporiferum,
in
opio
friget
sulfur:
sed
valde
amaricat,
ejusque
sal,
acre
est,
ac
sudorife¬
rum.
Amara
autem,
in
Scholis,
notabiliter
calent.
(88).
Somniferum
ergo,
tam
in
opio,
quàm
alibi,
pote¬
stas
est,
donumque
Creatoris
specificum:
non
au¬
tem
effectus
frigoris.
Prout
ex
professo,
alibi
de
somno
manifestavi.
(89).
Anodynum
autem
in
epile¬
psiâ,
ab
Apoplectico
variat:
quia
praecipuâ
sui
parte,
inebriativum
est.
Parce
Lector,
quòd
vires
rerum,
à
simplicium
similitudine
denominem,
si¬
quidem
nomina
desunt
propria:
ut
&
proprieta¬
tum
cognitio
à
priore,
quae
nomina
dictare
de¬
beret.
(90).
Post
tractatus
insensilitatis,
anodynorum,
ac
quorundam
venenorum,
dolor
resumendus
mihi.
Repe¬