212
DE
LITHIASI
aqua
bulliens,
statim
vesicas
parat:
pars
solida
dein,
velociter
contrahitur,
&
crematur.
Idcirco
ista
ambustionis
actio,
in
vivis,
ac
sensitivis,
fit
effi¬
cienter
ab
ipsâ
vitâ:
ab
igne
autem
effectivè,
per
modum
medii
activi,
occasionalis,
&
externi.
Vi¬
ta
nimirum
ipsa,
sentiens
ignis
rigorem,
acuit
su¬
um
liquorem,
transmutatque
in
vesicans.
ac
dein
in
escharoticum
liquamen.
Et
quantum
scilicet
ab
igne
corripitur,
tantundem
postmodùm,
per
dis¬
positionem
relictam,
corrumpitur,
quia
mortuum
est.
(102).
Sed
quia
de
sensibilibus
sensu
notis,
tactus
est
primarius
judex:
idcirco
vix
locum
habet
dem
on¬
stratio,
mansitque
doloris
historia
ac
radix,
per
causas
hactenus
neglecta.
Repetam
ergo
quae¬
dam,
quae
anteâ
in
tanto
paradoxo,
verbo
contra¬
ctiore
scripsi.
Quamobrem,
ad
in
vestigandum
a¬
gens
proprium,
in
dolore,
consideravi,
quòd
Ra¬
nunculus,
apium,
flammula,
&c.
non
vesicent
in
cadavere.
(103).
Vesicant
tamen
carnem
vivam.
Censui
itaque,
quòd
in
ipsâ
animâ
sensitiva,
consisteret
differentia
hujus
actûs,
&
non
primariò
in
flam¬
mulâ.
Quippe
quae
tantum
vesicat,
quatenus
mordicatione,
justo
acriore,
infestat
sic
spiritus
sensitivos,
qui
ut
sensatam
acrimoniam
mitigent,
retundant,
aut
extinguant,
furit
anima
in
illis,
re¬
solvitque
ideo
propriam
membrorum
substan¬
tiam
vitalem,
in
labumen
corrosivum
(prout
alibi
"de
peste")
quapropter
ipsamet
anima
sensitiva,
ut
immediata
substantia
sensitiva:
ita
est
causa
effi¬
cienter
effectiva
vesicae:
flammula
verò,
quae
in
cadavere
operatur
nihil,
est
causa
effectiva
occa¬
sionalis,
externa,
&
excitativa.
(104).
Cujus
ergo
stupe¬
factae
Scholae,
docuerunt,
pharmaca
esse
penitùs
inertia,
ac
velut
demortua,
nisi
priùs
à
calore
no¬
stro,
velut
coquo,
praeparentur,
&
excitata
acuen¬
tur.
Quod
sanè
suis
haud
caret
angustiis.
Statue¬
runt