222
DE
LITHIASI
fides
servari,
in
oleo
pingues,
ne
madefiant,
aut
a¬
rescant.
(127).
Apage
cum
exemplis,
quae
in
vivo
locum
non
habentl
1.
Nam
in
vivo,
nervi
non
ita
siccari
possunt,
ut
eorum
ariditas
ullam
causet
abbrevia¬
tionem.
2.
Semel
exsiccati,
nunquam
humecta¬
tionem
deinceps
recipiunt
magis,
quàm
ipsa
sene¬
ctus
arida.
3.
Spasmum
à
laxativo
ortum,
negant
à
veneno
factum:
nam
si
in
solutivo,
toxicum
agno¬
scerent,
sibi
marsupium
abscinderent.
Ergo
Spa¬
smus
ab
solutivo,
quatenus
inaniente
tantum,
non
autem
tanquam
à
virulento
pharmaco;
esset
ab
in¬
anitione
scilicet,
&
ariditate
nervorum.
At
restitui¬
tur
non
rarò
spasmus
à
solutivo
ortus.
Ergo
non
à
siccitate
nervorum
natus.
4.
Omnis
senex
macilen¬
tus
perpetuo
spasmo,
ac
universali,
retractus
esset.
5.
Cum
nervus
non
sit
membrum
executivum
motûs,
ergo
nervi
abbreviatio,
non
arguit
artuum
convulsionem,
quasi
ad
accurtationem
nervuli,
brachium,
aut
crus,
sequi
deberet.
6.
Humectato
nervo,
(ita
ut
tantò
esset
brevior
factus,
quantum
imbibito
humore
peregrino,
in
latum
esset
exten¬
tus)
cum
ejusmodi
humor,
esset
planè
contra
na¬
turam,
paralysin
potiùs,
quàm
Spasmum
efficeret.
Est
autem
paralysis
è
diametro
opposita,
tam
in
sensu,
quàm
in
motu,
ipsi
spasmo.
7.
Quî
posset
ictus
calvariae,
uno
momento,
omnes
statim
unius
lateris
nervos,
arefacere,
alios
verò
sibi
oppositos,
humectando,
in
latum
confestim
deducere,
ut
Spasmum,
simul
&
Paralysin
efficiant?
Cumque
tam
inanitio
quàm
repletio,
Spasmi
in
causam
fin¬
gantur,
deberet
ictus
calvariae,
utrimque
spasmum
producere.
8.
Non
mirum
itaque,
Spasmo
tam
in¬
fausta
applicata
remedia,
si
cuncta
morborum
re¬
quisita,
ignorent
hactenus
Academiae.
(128).
Novisse
e¬
nim
debebant,
omnem
Spasmum,
esse
Blas
vitale
musculorum,
ex
Archeo
innato
suscitatum:
cujus
occasio