223
CAPUT
IX.
occasio
est,
malignum
aliquod
irruens
in
Ar¬
cheum,
musculorum
vitae
insidians.
Quid
si
Hip¬
pocrates
causam
Spasmi,
ad
inanitionem,
&
reple¬
tionem
retulerit,
respexit
ad
occasiones
vitae
prae¬
cedentis.
Nimirum
quod
pergraecantibus,
item¬
que
multâ
venarum
depletione,
convulsio
fre¬
quens
esset.
Mentemque
Senis
non
capiens
Gale¬
nus,
ad
nervorum
repletionem
&
inanitionem
hu¬
moralem,
postero,
ac
suo
commento
tabefecit.
Spretis
itaque
ejusmodi
anilibus
figmentis,
juven¬
tuti
credulae
per
Scholas
persuasis,
dico.
(129).
Musculis
inesse
duplicem
motum,
unum
nimirum,
quate¬
nus
est
organum
motûs
arbitralis:
atque
alterum,
sibi
proprium.
Per
quem,
&
si
sese
retrahat
versus
suum
caput:
attamen
nil
obstat,
quin
spiritus,
par¬
tibus
illis
motivis
insitus,
illas
retrahat
ac
moveat:
prout
iam
ante,
de
scroto,
dictum
est.
Nec
enim
naturae
repugnat,
partes
proprio
motu
locali
sub¬
silire,
absente
animâ:
tristi
scilicet
sensatione,
par¬
tes
alio
imperatore
mobiles,
furiosè
contrahi.
Cùm
musculis
singulariter
desit,
alius
conspicuus
motus,
quo
designet
sibi
illatam
noxam,
praeter
eum,
quo
exsequitur
arbitralem
animae
motum.
Quinimò
naturale,
est
penitus
omnibus
membris,
&
communi
partium
nisui
proprium,
illas
contra¬
hi
ob
tristem
illatae
injuriae
sensum.
Quem
locum,
Scholae
deseruêre
intactum.
(130).
Quare
erioneum
cen¬
sui,
cum
Scholis,
Spasmum
credere
affectionem
ca¬
pitis.
Nam
iam
in
hoc
recedunt
à
thesibus
suis,
qui¬
bus
supponunt
Spasmum,
esse
ex
repletione,
inani¬
tione,
vel
qualitate
venenosâ
nervorum:
nisi
ma¬
lint
iam
mutatis
vicibus,
Spasmum
oriri
ex
reple¬
tione
vel
evacuatione
capitis.
Spasmus
autem
est
accidens
spiritùs
sensitivi,
quod
manifestant
im¬
primis
nervorum
puncturae,
vel
tendinum,
item¬
que
febres,
sumta
venena
laxantia,
ictus
serpen¬
tum,