9
CAPVT
I.
sequitur,
quòd
febris
primariò,
intimè,
&
imme¬
diatè,
non
existat
in
suâ
materiâ
unde
causatur
(ut
volunt)
materialiter,
&
originaliter:
sed
alibi,
puta
in
solo
cordè.
Iterum
ex
eadem
thesi
sequi¬
tur,
quòd
ut
sit
febris,
non
requiratur
accendi
materiam
peccantem
&
febrilem:
sed
aliud
accen¬
sibile,
primariò
residens
in
corde,
&
inde
labile
per
totum
corpus.
Hoc
enim
accensibile
corpus,
unà
cum
Hippocrate,
voco
spiritum
impetum
fa¬
cientem.
(17).
Sed
hoc
ultimum,
non
ex
mente
Vete¬
rum
huc
attuli:
sed
extortum
est,
atque
per
vim,
mihi
concedi
jussi;
de
quo
suo
loco,
ubi
de
causâ
efficiente
febrium
disseram.
Saltem
eo
nunc
vio¬
lenter
impetrato,
sequitur,
quòd
materia
peccans
febrium,
non
propriè
accendatur,
neque
in
se
primariò,
vel
efficienter
caleat,
nec
quidem
cale¬
faciat
praeter
naturam,
si
primum
accensibile
ac¬
cendi
debeat
in
corde.
Ergo
nec
materia
peccans
in
febri,
calet
supra,
aut
praeter
gradum
naturae.
Sed
illud
quod
in
corde
accenditur,
non
erat
ac¬
censum,
ante
accessum
febris:
adeóque
omni¬
modo
differt
à
materiâ
peccante
in
febribus.
(18).
Tan¬
dem
&
hinc
aptè
concluditur,
quòd
quicumque
intendunt
perimere
febrim
per
refrigerantia,
ut
talia,
non
intendant
sanare
per
causarum
ablatio¬
nem,
per
radicum
succisionem,
evulsionemque
fontis,
atque
fomitis
febrilis:
sed
dumtaxat
in¬
tendunt
auferre,
&
corrigere
calorem,
qui
est
quoddam
productum
posterius,
hospitatum
extra¬
materiam
febrilem.
Applicant
nempe
sua
remedia
ad
posterius,
non
autem
ad
prius.
(19).
Siquidem
ca¬
lor
febrium,
est
accensus
in
impetum
faciente
Ar¬
cheo:
&
radix
febrium,
est
ipsa
materia
peccans.
Respiciunt
ergo
tantùm
ad
ablationem
effectus
consequentis,
&
resultantis
expositione
radicis
il¬
lius,
cujus
ergo
Archeus
non
quidem
à
radice
ac¬
cendi¬
A
5