24
DE
FEBRIBVS.
Scholae
in
mortalium
perniciem
eundem
mor¬
dicus
tuerentur
adhuc
hodie,
respectum
ab
an¬
tiquitate
potiorem
venerantes,
quàm
à
veritate,
quasi
fontes
Sapientiae
in
Galeno
exhausti
essent.
Qui
ut
stati
tremoris
in
febribus,
causas
reperi¬
ret,
non
nisi
fabulas
aniles
scripsit:
quarum
quo¬
ties
recordor,
admiror
ingenue,
quod
tot
inge¬
nia,
iam
inde
à
diebus
Galeni,
illis
potuerint
sub¬
scribere.
In
quo
sanè
magnam
stupeo
ingeniorum
ignaviam
indagandi:
assentientium
falsis
princi¬
piis,
ne
jus
disputandi
erga
negantes,
praeripiatur
illis.
Non
itaque
amplius
Galenum,
sed
Scholas
alloquar.
(6).
Vtinam
ergo
mihi
exponant,
quo
du¬
ctore,
modo,
viáque,
humor
putridus,
singulis
ac¬
cessibus,
veniat
ab
officinis
humorum,
ad
vena¬
rum
extrema,
quae
terminantur
in
habitum
cor¬
poris,
sive
in
carnem
&
pellem?
Nam
si
erat
pu¬
tridus,
antequam
ad
venarum
exiles,
&
ultimas
extremitates
veniret,
cur
unicus
(nimirum
bilis
vel
pituita)
à
tribus
separatur
sociis,
ut
putrescat
exul,
longè
à
suis
laribus?
Quisve
ille
tam
ineptus
Separator,
qui
innocuum
humorem,
à
suo
com¬
posito
avellit,
ad
tam
absurdos
fines?
Cur
ergo
perstite
eodem
separatore
in
vitam,
febris
eadem
non
perseverat
in
vitam?
Quis
paedagogus
hunc
Separatorem
admonet
sui
erroris,
ut
resipiscat
tempestivè?
Saltem
si
venarum
extrema,
non
pu¬
tridum
illum
humorem,
corrumpunt;
ipsae
venae
erunt
magis
putridae,
adeóque
Gangrena
labora¬
bunt
inexcusabili.
Sin
autem
in
ipsis
venarum
ex¬
tremis,
subsit
causa
ad
se
vocans
humorem
inson¬
tem,
ut
eundem
penes
se
putrefaciat.
At
majori
compendio,
istud
exequeretur
in
cruore
sibi
pro¬
pinquo,
in
quem
jus
potiùs
habet,
&
unde,
ipsi
tam
est
liberum
separare
bilem
aut
pituitam,
quam
idem
alias
est
vernaculum
pharmaco
solutivo.
Denique