40
DE
FEBRIBVS
necessarius
incessus
ut
talis,
aut
ab
uno
extremo
rum
ad
aliud
progressio,
quasi
natura
celerem
opi¬
tulationem
aversaretur.
(23).
Cùm
haec
ipsi
sit
indica¬
tio
vernacula,
cognata,
medullaris,
&
intimè
pro¬
pria.
Sed
vetantur
ista,
quia
virium
inde
depen¬
dens
exolutio
non
ferret
celeres
istos
motus.
Per
elenchum
ergo
causae
non
ut
causae,
Scholae
aegros
arcent,
à
subitaneo
auxilio,
quod
non
habent:
ut
ignorantiam
aliquo
apud
vulgus
velent
axiomate,
malè
directo.
Nam
quoties
sine
virium
amissione
(vires
namque,
semper
primatum
obtinent
in
In¬
dicationibus)
sanatio
haberi
potest,
quo
citiùs
id
fit,
majori
quoque
iubilo
naturae,
arripitur.
Prout
&
in
febribus,
multa
pucunditate,
utili
admiratione
observavi.
(24).
Ergo
(in
terminis)
si
febris
sit
merus
calor
praeter
naturam,
debeatque
per
contraria
de¬
bellativa
omnis
sanatio
perfici:
ergo
requirit
fri¬
gefactionem
praeter
naturam,
ut
scilicet
contra¬
ria
stent
sub
eodem
genere.
Id
est,
Necessario
fe¬
bris
omnis,
sanaretur
ab
ambientis
multo
frigore;
ac
potissimum,
quia
ambientis
frigus,
vires
colli¬
git,
non
autem
dissipat.
Sed
consequens
est
fal¬
sum:
ergo
&
antecedens.
Ergo
Scholae
non
inten¬
dunt
per
venaesectionem,
caloris
refrigerium:
sed
primariò
ablationem
ipsius
cruoris,
&
mitigatio¬
nem
accidentium,
quae
vires
debilitatas
consequi¬
tur.
Sive
primariò
intendunt,
virium,
&
sangui¬
nis
diminutionem.
Id
quod
pleno
fuco
appellant
liberiorem
arteriarum
respirationem.
(25).
Ego
verò
Indicationem,
quae
virium
conservationem
con¬
cernit,
estque
opposita
venarum
depletioni
cui¬
cumque,
semper
maximi
pendo,
quia
diminutis,
stratisque
viribus,
nec
morbus
profligari
potest,
nec
aliquid
superest
medenti
agendum.
(26).
Idcirco
Hippocrates,
decernit
naturas
ipsas,
esse
morbo¬
rum
medicatrices,
quod
Indicatio,
quae
à
viribus
conser¬