44
DE
FEBRIBVS.
bonus
sit,
vel
malus,
vel
neuter.
Si
bonus:
bonum
erit,
bonum
detinuisse,
eò
quòd
viribus
addat.
Nam
(ut
alibi
ostendi)
plethorae
metus,
vel
mox
ab
initio,
si
quis
esset,
cessavit.
Quod
autem
volunt
bonum
cruorem
dimitti,
ob
refrigerium,
&
pu¬
tredinis
difflationem.
Iam
enim
utrumque
sat
sub¬
latum
est,
&
imaginarium
bonum,
quod
suppo¬
nunt,
realem,
&
necessariam
virium
jacturam
ad¬
fert.
Caeterùm
docent
Scholae
venaesectionem
in
febri
non
mandari,
propter
bonitatem
cruoris,
quae
nempe
supponunt
malum
&
putredinem.
Ego
autem
sat
docui,
non
dari
corruptum
in
venis
quamdiu
vivitur
&
per
consequens,
ruere
hunc
Scholarum
scopum
in
vena
secanda.
(37).
Oportet
ergo
mihi
demonstrent
malitiam
cruoris,
quae
sit
citra
ejusdem
corruptionem.
Deinde,
malum
istum
cruo¬
rem,
detineri
in
venâ,
à
corde
usque
ad
manum,
si
ratam
velint
venaesectionem,
in
quantum
ta¬
lem,
vel
quatenus
revulsionem.
Doceant,
inquam,
quòd
malus
cruor;
non
sit
in
primis
officinis,
edu¬
ctóque
per
cubiti
venam
cruore
non
trahatur
dete¬
rior
ad
cor,
qua
vena
cava,
dexterum
cordis
sinum
facit.
Instruant
pariter,
quòd
depletis
superiori¬
bus
venis,
non
sit
major
libertas,
&
impunitas,
quâ
noxia
&
febrilia
ad
cor
pertingant,
quàm
ante.
Adeo
quòd
loco
difflandi
putredinem
(quam
in
rei¬
veritate
probavi
nullam)
non
occasionetur
potiùs
liber
aditus
aurae
putridae
ad
cor.
Quorsum
nempe
depletarum
venarum
vacuitas,
attrahit
cruorem
infernae.
Ostendant,
inquam,
quâ
ratione
effluvium
cruoris,
&
diminutio
virium
per
cubitum,
impe¬
diat
putredinem,
sive
importet
correctionem,
&
redintegrationem
putridi.
Item
explicent
se,
quid
velint
dici,
quod
venaesectio
fieret,
quo
arteriae
li¬
beriùs
respirent,
cùm
putredo
(si
qua
esset
in
venis
possibilis)
non
affectet
sanguinem
arterialem
totius