71
CAPVT
VII.
etsi
salsa
non
mordicat
vesicam.
Decoctum
autem
qualecumque,
per
Cathaetera
intromissum,
etiam
suavissimum,
dolet
intus.
Si
verò
lotium,
vel
tantil¬
lum
aciditatis
hauserit,
è
novellis
cerevisiis,
aut
aliunde,
ingens
mox
stranguria,
&
lotii
est
stillici¬
dium.
Stercus
ergo,
cùm
cognatum
sit
intestino¬
rum
contentum,
&
domesticum,
non
mordicat,
nec
sentitur,
donec
ad
carnosas
recti
intestini
partes,
devenerit,
tanquam
janitoris
munere
fungentes,
sentiuntque
&
urgent
ideo.
Vnde
concludo,
quod
Clyster
quilibet,
cùm
sit
peregrinus
Intestino,
non
possit
non
illi
esse
molestus
atque
ingratus.
(9).
Denique
Clyster,
nunquam
ascendit
ad
Ileon
Intestinum.
Et¬
enim
si
uncias
18.
injicias,
iam
magna
ejus
pars
in
tubo
superest,
vel
foras
elabitur
injiciendo,
adeóque
tantum
ad
principia
Coli
Intestini
pertingit.
(10).
De¬
nique
si
Clysteri
insint
laxantia
(plerumque
namque
decipitur
sic
aeger,
laxativa
perhorrescens)
ut
pur¬
gativorum
virus
iam
explosi;
ita
&
laxantis
Cly¬
steris
usum,
pari
jure.
Fateor,
minoris
est
noxae
Clyster,
quatenus
os
stomachi,
semper
nobilissimo
munere
vitae
fungitur,
vitaque
oblaeditur
veneno
laxante.
(11).
At
saltem
nemo
inficiari
potest,
quin
sit
odiosum,
intro
venena
admisisse,
quocum¬
que
titulo,
&
introitu.
Quippe
resolvunt
ene¬
mata
purgativa,
cruorem
in
Mesenterio.
Sal¬
témque
in
terminis
febrium
loquendo.
(12).
Nemo
unquam
per
Clysteres
febres
eduxit:
quia
loca,
materia
febrili
obsessa,
non
adiverunt,
neque
illa
solantur
unquam.
Nec
interim
desinunt
contami¬
nare,
&
emungere
cruorem
è
venis,
conterminis
intestino.
(13).
Illud
enim
à
senibus
didici,
quod
qui¬
cumque
amat
vitam
longam
&
sanam
abstineat
à
purgantibus
quacunque
imposturâ
assumptis.
Cly¬
ster
hodie
lascivioribus
populis
tam
familiaris
est,
quod
elotio
&
adiumentum
vocetur.
Quasi
excre¬
E
4