93
CAPVT
XI.
Lepida
ergo
ignorantiae
fabella
est
Galeni,
dicen¬
tis:
Manè
video
urinam
meam
aqueam,
quare
me
repono
ad
quietem,
&
post
aliquod
spatium,
tin¬
ctam
video,
quia
bilis
ultimò
advenit,
&
sic
urina
ultimam
sui
digestionis
maturitatem
recipit.
Quasi
urina
in
vesica,
si
non
emittatur
coqueretur
matu¬
ritate
sui,
vel
additamento
tingentis
fellis?
Bilis
sanè,
si
qua
esset,
cognatim
oriretur
cum
aliis
hu¬
moribus,
&
sanguinis
sero
urina,
eodem
scilicet
iecoris
sanguificantis
labore,
quo
lotium
transit
per
jecur,
bilis
affusa
illud
tingeret,
&
non
aliquot
ho¬
ras
post,
nisi
ostendant,
utile
fore
istam
bilem
ex¬
crementalem
aliquantisper,
&
separatam,
asservari
extra
lotium.
In
oppositum
autem
sic
argumen¬
tantur
ab
eventuali
coniecturâ,
&
causis
malè
intel¬
lectis.
(11).
Ajunt
enim
experientiae
esse,
quòd
in
febri¬
bus
continuis,
si
post
flavas
urinas,
repente
aqueae
appareant
significari
futura
deliria,
ob
abreptam
in
caput
bilem,
juxta
Galenum.
Sed
hic
vir
osten¬
dere
debuisset.
Quis
missor
illius
bilis
esset,
quis
ductor
per
venas
&
quodnam
receptaculum
istius
bilis.
An
sinus
cerebri
(nulla
est
enim
alia
in
ca¬
pite
cavitas)
sine
morte
praesentaneâ,
bilem
istam
ferret?
&
quo
fine
haec
faceret
natura,
ut
à
cloacis
humorum,
emunctorio
vicinis,
directè
in
opposi¬
tum,
bilem
febrilem,
&
totaliter
excrementitiam,
ad
nobilissimum
viscus
deferret?
Ego
verò,
in
mea
uronomantia,
ex
iisdem
lotii
signis
collegi,
scoriam
non
ferri
per
venas
more
debito
ad
lotium:
ergo
praeter
naturam
detineri
alibi,
certum
est:
non
ferri
autem
ad
caput:
sed
ad
praecordiales
venas,
id
est
ad
sedem
febrilem,
ipsum
alterum
excrementum
febrile,
unde
auguror,
febrim
auctum
iri;
&
inde
delirium.
(13).
Quod
autem
sagittator
delirii,
&
amen¬
tiarum,
habitet
in
praecordiis,
patet
tam
ex
Hip¬
pocrates.
Cui
vena
in
hypochondrio
fortiter
pulsat,
is
mox