127
PASSIVA
DECEPTIO.
CAP.
I.
ad
futuram
corruptionem.
Idcirco
heterogeneitas
ista,
accusat
quidem
contentorum
factam
in
morte
disparitatem:
at
nullatenus
proinde
vividorum
hu¬
morum
necessariam
connexionem.
Quid
namque
dicent
de
illo
cruore,
qui
omni
caret
prorsus
sero?
vel
qui
per
totum
uniformiter
coagulatus
rubet?
Quod
frequens
est,
à
multis
sudoribus,
&
potus
ab¬
stinentia.
Ergone
serum
supernatans,
utina,
&
sudor,
relicta
in
cruore,
erunt
synonyma
cum
bile
&
felle?
&
unum
quid
cum
ipsa
sanguinis
essentia?
(16).
Ego
quidem
in
herbis
unicum
faltem
succum
clari¬
ficatum
vidi
hactenus:
ut
pariter
unicum
cruorem
nostri
constitutivum,
agnosco.
Sanguificationem
videlicet
simplicem,
&
unicam
unius
hepatis
actio¬
nem,
uni
vocumque,
ex
indistincto
cremore,
uni¬
coque
stomachi
fermento,
factum
chymum
pro¬
fiteor.
Quàm
sanguificationem,
scio
meram
trans¬
mutationem
alimentorum
formalem,
nequaquam
autem
solam
duntaxat
heterogeneorum
appositio¬
nem.
(17).
Neque
enim
etsi
pars
chyli,
vertatur
in
lo¬
tium,
proinde
culpanda
est
difformitas
agentis
he¬
patis:
sed
recipientis
sola
incapacitas.
Neque
enim
ideo
lotium,
pro
quinto
humore,
amplecti
sunt
au¬
sae.
Nam
etsi
pars
lotij,
materialiter
remaneat
in
cruore,
non
est
tamen
de
natura
cruoris,
prout
se¬
rum
in
lacte,
alioqui
est
essentialis
pars
lactis.
(18).
A¬
quàm
ergo
supranatantem
(quàm
sudorem,
serum,
&
urinae
residuum
fatentur,
adeo
totam
credunt
excrementosam)
turpiter
aequiparant
nunc
buty¬
rosae
parti,
lactique
supernatanti,
elemento
ignis
adaequatae:
atque
aliàs,
sero
lactis.
Et
longe
turpius,
utrúmque
harum,
indistincte
assimilant
felli.
(19).
Fient
ergo
sub
uno
sanguificationis
actu,
eademque
offi¬
cina,
quatuor
pariter
humores,
è
quolibet
cibo,
quia
ab
hepatis
destinatione
immediate
principa¬
liter,
simpliciter,
atque
semper
intenti:
vel
fiunt
locis