130
SCHOLARVM
HVMORISTARVM
utramque
iterùm
excrementitiam
&
sua
in
hospi¬
tia
reclusam,
ac
tandem
pituitam.
Praesertim
ubi
fel,
tota
proprietate,
differt
à
liquore,
sanguini
ex¬
travenato
supernatante.
Quibus
sex
humoribus,
si
lotium
addideris:
iam
ordinario
constituentur
ex
unico
cremore
septem
humores,
peritque
supposi¬
tum,
quaternarij
elementalis
commentum,
figmen¬
tique
necessitas.
(25).
Itaque
si
unico
actu
unius
hepatis,
haec
simul
directo,
ordinarioque
destinationis
cur¬
su
fiant,
cur
ex
homogeneo
cremoris
liquore,
ge¬
nerat
illa
tanquam
necessaria,
quibus
ad
esse,
ut
neque
ad
bene
esse,
nullatenus
opus
est?
Sin
au¬
tem
sint
alendo,
cur
potiùs
bilem
utramque
seque¬
strat
in
suas
thecas,
&
primaria
constitutionis
do¬
micilia,
quam
pituitam?
quam
videlicet
non
eru¬
bescunt
fateri,
liquorem
defectuosum,
frigidum,
adeoque
mortis,
erroris,
&
indigentiae
vitalis
par¬
ticipem?
Atqui
volunt
pituitam
in
venis
recondi,
ac
recoqui
in
cruorem.
Ergo
nondum
est
hoc
ali¬
quid,
crudum,
indigestum,
&
incoctum
adhuc,
nondum
humor
verus,
singularis,
nondumque
constitutivus
cruoris:
cum
sit
adhuc
deficiens,
non
secus
atque
omphacium,
vinum
dici
nequit.
Et¬
enim
si
aquae
pit
uita
respondeat,
prout
&
cruorem,
aëri
assimilant:
tam
perfectus
in
se
unus
esse
debe¬
ret,
quàm
alter,
tamque
necessarius
aequaliter,
si
sint
elementales
humores
quatuor,
ad
composi¬
tionem
&
vicissitudinem
nostri,
aeque
necessarij,
Ludicrum
sane
id
continet,
quod
humor,
à
sui
de¬
stinatione
deficiens,
in
alium
ordinariò
mutare¬
tur.
Quasi
aquae,
non
esset
sua
perfectio,
destinatio,
ordo,
&
constitutio:
sed
in
aërem
naturaliter
ac
scopo
Creatori
proposito
ferretur.
Atqui
alibi,
in
nostris
Physicis
ostendi,
arte
aut
natura,
nunquam
aquam
in
aërem,
nec
vicissim
hunc,
in
aquam,
mu¬
tari
posse.
Si
ergo
pituita,
aquam
referat,
quia
con¬
tinet,