144
SCHOLARVM
HVMORISTARVM
strangulatus,
etsi
in
apes
mutetur,
proinde
est
com¬
positus
ex
apibus.
Vel
mel,
si
cum
rore
majali,
una
in
gramine
nocte,
plenilunium
tulerit,
mutetur
in
anguillas;
cum
pane
autem
secalitio,
in
formicas
transeat:
Indusium
vero
muliebre,
occlusum
cum
frumento,
abeat
in
mures,
infra
paucos
dies.
Non
tamen
mel
proinde
ex
anguillis
aut
formicis,
vitu¬
lus
ex
apibus,
vel
mures,
elino
&
menstruo,
suam
desumunt
materiam.
Eritque
composita
anguilla,
formica
etc.
è
melle,
sic
ut
iterum
anguilla
mortua
iterum
ex
sui
corpore,
mel
excludat.
(66).
Errat
proin¬
de
Paracelsus,
qui
ciconiam
assam,
in
serpentem,
&
anates,
in
ranas,
spatio
quindenae,
ait
recedere,
quod
aves
ejusmodi
cibis
vesci
solitae
essent,
illas¬
que
bestias,
ideo
in
se
seminaliter
continere
de¬
beant.
Id
enim
experientiae
facti,
&
Philosophiae
repugnat
penitus.
Non
equidem
origo
rerum,
est
ex
iis,
in
quae
resoluta
mutantur.
Eo
quod
in
gene¬
ratione
naturali,
oporteat
partes
constitutivas,
sic
fieri
unum
quid
ut
ab
unica
generati
forma,
a¬
ctuentur
plenarie.
Ideoque
quicquid
sub
generatio¬
nis
relatione,
non
est
immutatum
ab
esse
pristino,
id
plane
manet
exclusum,
atque
deses.
Cuncta
enim
naturalia,
univoco
fere
modo
ac
semine,
con¬
stituuntur.
Adeo
etsi
conflentur
partes
integrales,
quales
sunt,
ossa
&
nervi:
illa
tamen,
non
solum
connexionis
methodo:
sed
specificae
unionis
vitali
vinculo
colligata,
transeunt
in
alienam
familiam:
fiuntque
ens
ipsum,
unde
partes
seminis
prioris
re¬
peti,
est
naturae
prorsus
impossibile.
Non
est
ita¬
que
cruor,
pars
contexta
ex
quatuor
humoribus,
specie
elementali
differentibus:
multoque
minus,
est
cruor
resolubilis,
in
humores
illos,
unde
credi¬
tur
ortus.
Sed
per
consequens,
quicquid
è
cruore,
aut
per
alvum
corrumpendo,
producitur,
ut
non
est
humor
unus
de
quatuor
illis
fictis:
sed
putridum
cruoris