147
PASSIVA
DECEPTIO.
CAP.
I.
exiles,
ac
tenuissimi
venarum
ramuli,
continuo
lotio
transmittendo
occupati,
nec
venae
hepatis,
directè
in
Splenem
respiciant:
non
video
quomodo
atra
bilis,
ab
hepate
separata,
ad
Splenem
defera¬
tur.
Potissimum
ubi
magna
lotij
affluentia,
&
cruo¬
ris
abundantia
sursum
defertur.
(73).
Utraque
autem
bi¬
lis,
deorsum,
ad
sua
separatim
collegia,
opposita
confusione,
in
tam
exilibus
venis,
officinae
san¬
guificationis,
ferri
deberent.
Non
ergo
à
Jecore,
deferri
potest
atra
bilis,
quam
dicunt
excrementi¬
tiam:
quin
potius
Lien
alitur,
ex
venis,
&
arteriis
lienaribus,
juxta
consuetum
aliorum
membrorum.
Nec
Lien
vivit
ex
proscripto
excremento,
neque
est
cloaca
corporis,
pessimique
humoris.
Si
nam¬
que
Lien
à
Jecore,
atram
bilem
desumere
debe¬
bat:
quare
non
est
vicinus
hepati?
Quare
solus
Splen,
inter
viscera,
nutrietur
excremento
horri¬
do?
Et
quà
tandem
depellet
supervacaneum
hoc
pernitiosum
recrementum?
An
per
stomachum,
ejusque
orificium,
tam
nobile
ac
sensile,
iam
latri¬
na
ultimi
erit
excrementi?
Adeone
malignum
hoc
labumen,
appetentiam
suggeret
stomacho?
Quor¬
sum
enim
recoquetur
scoria,
iam
toto
genere,
pro¬
scriptione,
&
proprietatibus
reiecta?
Stomachus
vicem
cordis
aemulari
conceditur:
ergone
conve¬
niens
fuit,
quod
stomachus,
conceptusque
ejus
ci¬
bus,
totaque
totius
inde
oeconomia,
contagio
ma¬
ligni
recrementi,
quotidie
contaminarentur?
An
enim
id
non
fuit
naturam,
ejusque
creatorem,
à
creationis
initio
inexcusabilis
incogitantiae,
insi¬
mulasse?
Nonne
folliculus
aliquis
separandis
faeci¬
bus
fuisset
aptior,
si
ulla
esset
atra
bilis,
quam
quod
nobile
viscus
Splenis,
tot
arteriis
praegnans,
&
no¬
bile
viscus
stomachi,
pessimi
excrementi
fierent
refugia?
(74).
Sed
quo
telo,
tanta
defendunt
Scholae,
,
deliria?
Ajunt
enim.
Aliquando
visum,
atrum
suc¬
cum,
K
2