166
SCHOLARVM
HVMORISTARVM
nentium
scilicet
separatio
realis:
Non
enim
caseus,
à
quo
serositas
ablata
est,
lac
est
amplius.
Neque
enim
inficior
totum
integrale
subsistere,
ex
par¬
tium
heterogenearum
unione:
sed
cessat
pristini
concreti
integritas,
simulatque
partium
constitu¬
tivarum
una
recessit.
(16).
Supponunt
nimirum
Scho¬
lae,
quatuor
humorum
permanentiam,
&
conne¬
xionem,
pro
cruoris
constitutione.
Imo
praeter
hanc
simplicem,
&
vanam
suppositionem,
nil
à
Scholis
probatum
hactenus,
quod
non
magis
com¬
miseratione,
quam
fide
sit
dignum.
Nego
itaque
stolidum
suppositum,
nec
licet
proin,
à
non
pro¬
bata
thesi,
ad
falsas
deductiones
biliosas,
harum¬
que
legationes
in
diversas
corporis
partes,
atque
passiones,
procedere:
si
priùs
non
fecerint
constare
de
quaestione
an
sit
bilis
ulla,
pro
compositione
cruoris
requisita.
(17).
Ergo
bilis,
locum
non
habet
in
cruoris
compositione,
licet
extravenato
cruori,
su¬
pernatet
serositas
urinacea.
Nam
ista
serositas,
est
cruori
per
accidens.
Quod
sat
probat
illorum
cruor,
qui
parum
biberunt,
multumque
laborarunt,
&
sudarunt.
Saepe
namque
talium
cruor,
per
phle¬
botomiam
ablatus,
caret
omni
prorsus
serositate.
Ac
per
consequens,
esset
orbatus
bilè.
Itemque
nec
desinit
iste
cruor,
esse
cruor:
Qui
non
nisi
per
acci¬
dens
serositatem
admittit.
Quod
alibi
capite
de
Latice
(hactenus
Scholis
incognito)
de
Ortu
Me¬
dicinae,
demonstravi.
Latex
enim,
ad
suos
fines,
cruori
relinquitur,
cujus
ideo
ignorantia,
Meden¬
tes
hactenus,
ab
Uronomantia,
pluriumque
mor¬
borum
cognitione,
seclusit.
(18).
Resumam
iterum
sup¬
ponendo.
Quod
bilis
flava,
naturaliter
sit
liquor
aquosus,
cruori
supernatans.
Saltem
ergo
doceant
Scholae,
si
bilis,
sit
humor
maximè
igneus,
ignem
repręsentans,
&
continens,
in
substantia,
&
proprie¬
tatibus,
quomodo
ignis,
gliscat
in
mera
aqua
salsa?
Quo¬