168
SCHOLARVM
HVMORISTARVM
flue,
ex
omni
cibo,
utramque
bilem
parat
(quod
probant
Scholae
per
tincturam
urinae,
&
sordium
alvi)
ergo
saltem
quotidie,
natura
jecoris
errat,
fun¬
dataque
est
in
ęrrore,
peccatque
etiam
in
abstemiis,
piscibus,
&
nationibus,
solius
aquae
potatione
sa¬
turatis.
Quod
scilicet
minimum
superabundantis
humoris
ignei,
&
terrei
generet,
plusque
quàm
pro
suis
alimentis,
sibi
sit
opus.
Cur
ergo
non
peccat
natura
potiùs,
in
qualitate,
prout
indies
indistin¬
ctim
peccat
in
quantitate?
Cur
etiam
loco
cruoris
(quarti
scilicet
humoris
ordinarij)
non
pariter
pec¬
cando
parit
cruorem
quendam
abortivum,
excre¬
mentitium,
proscribendum
in
exilium,
sicut
duas
biles
quotidie
nimias
exulat
de
facto,
è
composi¬
tione
cruoris,
vitaeque
sodalitio?
Cur
etiam
è
bonis,
&
euchymis
cibis,
temperate
sumtis,
quotidie
plus
malignorum,
&
expellendorum,
quam
optimi
cruo¬
ris
parit?
Cum
Galeno
teste,
in
calidis
naturis,
to¬
tum
mel,
quod
aliàs
in
temperatis,
atque
ideo
san¬
guineis,
vertitur
totaliter
in
sanguinem,
vertatur
in
bilem
flavam?
exclusis
videlicet
aliis
tribus
con¬
sociis
humoribus?
Vnde
sequitur.
Quod
fabrica
humorum,
non
ex
complexione
cibi:
sed
prorsus
ex
hepatis
adrastia
proveniat.
Inde
consequenter,
si
quotidie,
bilis
utriusque
plus
justo
conficiatur,
id
totùm
peccato,
ac
vitio
naturae,
tantum
esse
tri¬
buendum.
Omnisque
ideo
hepatis
naturalis
com¬
plexio,
vitiosa
est,
ac
erronea,
in
omnibus
atque
singulis.
In
abstemiis,
itemque
in
torridis,
ut
&
in
exanguibus,
&
febrientibus
quotidie
peccatur
in
utriusque
bilis
nimietate,
ut
etiam
in
sanguinis
pe¬
nuria.
Vnde
sequitur,
primarium,
ac
principalem
naturae
scopum,
versari
circa
fabricam
praefatae
utriusque
bilis
excrementosae.
Quis
ergo
ex
tot
absurditatibus,
non
cernet,
&
discernet,
suppositae
thesis
falsitatem?
(21)
Suppono
itaque
ulterius.
Quod
Scholae