20
IOAN.
BAPT.
VAN
HELMONT
rem,
qui
pudore
praepediti,
non
auderent
subsidia
ulteriora
petere.
Dicebat
enim,
quae
recusas
mu¬
nera,
da
indigo:
quaeque
si
non
receperis,
per
super¬
biam
detrahis
pauperi,
quod
suum
erat
futurum.
Dabam
quoque
libenter
medicamina
à
me
praepa¬
rata.
At
quia
majus
gaudium
sentiebam,
dum
à
primate,
aut
divite
advocarer:
indignatus
mecum,
ac
confusus,
restiti
dudum,
&
laboris
insumsi
plu¬
rimum,
ut
succrescentem,
natae
in
me
avaritiae
sur¬
culum,
evellerem.
Itaque
in
me,
plus
ubique
arro¬
gantiae,
&
elationis,
quam
pij
affectus,
exploravi.
Finaliter.
Deus
praescidit
mihi
media,
tam
in
Eccle¬
sia:
quam
apud
Magnates,
adeoque
&
apud
Rodol¬
phum
Imperatorem,
amplae
fortunae
mihi
vide¬
bantur
promitti,
animae
vero
periculum
incurris¬
sem.
In
quorum
commutationem,
uxorem
piam,
atque
nobilem
mihi
dedit,
cum
qua
Vilvordiam
me
subduxi,
per
septennium
Pyrotechniae
me
im¬
molavi,
ac
pauperum
calamitatibus
subveni.
Re¬
peri,
ac
sane
comperi,
neminem
à
Deo
desertum
iri,
qui
pio
affectu,
firmaque
fide,
Medentis
mu¬
nere
fungitur.
Etenim
omnium
quanquam
ineptis¬
simus
oculariter
deprehendi,
Deum,
ipsam
esse
in
miseros
charitatem,
ideoque
ex
suamet
charitatis
effluenti
bonitate,
semper
mei
curam
gessisse.
Au¬
ctae
sunt
namque
uxoris
hereditates,
&
ampla
meae
familiae
devenere
patrimonia,
nam
etsi
litibus
suc¬
cumberem
ex
hominum
livore:
attamen
victor
evasi
per
aliquot
revisiones:
sic
ut
misericordię
Dei,
palam
circa
indignum
apparuerint.
Quinimo
de¬
pressit
praepotentes,
qui
me
ad
infamiam,
&
occul¬
tam
necem,
sub
pietatis
involucro,
persequeban¬
tur.
Et
sagittae
in
suos
percussores
sunt
reflexae,
adeo
ut
modo
ipsos
plus
pudeat,
quam
poeniteat,
manifestatorum
criminum.
Interim
quotannis
ali¬
quot
myriades
infirmorum,
sanare
meis
remediis
non