22
IOAM.
BAPT.
VAN
HELMONTI
bariis,
se
superadditurum
plurima,
quae
Pesti
pro¬
fligandae
sunt
satis:
utque
si
non
vi
sufficiente
pol¬
lent,
saltem
in
multitudine,
per
numerum,
cùm
Peste
certare
queant.
Si
autem
Doctor
à
civitate
conductus
stipendio
fuerit,
ne
aliis
infirmis
suis
me¬
tum
(sic
metum
suum,
alieno
pavore
coperit)
cau¬
sando
obsit,
aut
desit,
spondet
ingenue,
se
calamo
ostensurum,
rem
aegrotantium
sibi
esse
cordi.
Adeo
ut
&
librum
concinnet,
ex
praeclarissimis
undique
authoribus,
quem
communitati
nuncupare
pro¬
mittit,
sub
spe
scilicet,
insumti
laboris
vani,
prae¬
mium,
rependendi
scriptori.
Etenim
in
illo
tracta¬
tu,
victum,
exercitia,
facienda,
cavenda,
everren¬
daque
media,
praeter
remedia,
ac
praeservativa,
ita
se
pollicetur
distincturum,
ex
omnibus
authori¬
bus,
quod
ipsamet
Pestis
eo
viso,
de
necessitate,
morbida
fiet.
Chirurgus
denique
ait.
Quod
Pestis,
quatenus
febri
sociatur,
suis
non
stet
regenda
ar¬
bitriis.
Atqui
utut
res
quandoque
feliciter
cesserit
sibi:
sex
saltem
septimanis
abinde,
se
forcipe,
scal¬
pro,
novacula,
vel
phlebotomo,
nemini
fore
uti¬
lem.
Quid
aget
ergo
Peste
correptus,
utroque
de¬
sertore
destitutus?
quidve
aget
Magistratus,
per
suos
stipendiatos
delusus?
ut
pote
qui
nil
praeter
lu¬
crum,
unicum
totius
vitae
scopum,
respiciunt?
Me¬
dicus
ergo
remittet
aegrum
ad
impavidas
moniales,
quibus
ut
Medico,
&
tortori,
&
militi,
occidere
lu¬
do
est.
Chirurgus
vero,
spondet
sibi
notum
imper¬
territum
socium,
postquam
insigniter
potaverit:
qui
quamvis
nec
venam
pandere
norit
(hoc
enim,
apex
existimatur
inter
eos)
nec
dignus
sit
ipsius
fa¬
mulitio:
attamen
saepe
è
silva,
vel
montibus,
sim¬
plicia
attulit,
atque
ideo
gnarus
est
cuijusdam
sim¬
plicis,
quod
an
herba,
frutex,
vel
arbor
sit,
vel
animal,
hactenus
dicere
detrectavit.
Indubie
tamen
asserit
valere
contra
Pestem,
suadetque
lubens,
illi
com¬