681
61
TVMVLVS PESTIS.
naturalis, & Astralis Pestis, non essent venenosae?
Quartum tandem morborum genus, vocat Ens
spiritale, cooperante scilicet cacodaemone, cum suis
mancipiis. Revocat huc quoque execrationes, &
desperationes hominum; omittit vero imprimis
suos faunos, lemures, nymphas, satyras etc. nisi hos
forte velit cacodaemonum socios. Saltem praeci¬
puum negligit cardinem, propriam nimirum
phantasiam: cum non raram Pestem, solus terror
generet. Putatque quinimò ens spiritale externum,
essentialem Pestis causam, per quam species dun¬
taxat dirimendae sunt. Adeoque effectus duos, di¬
versos specie, solis causis distinguit, externis occa¬
sionalibus, & accidentalibus. Etenim certum est,
sive Saga, tanquam venefica, pestiferam labem
alicui connecteret, sive alio medio id fiat, ac pro¬
prio naturae vitio, saltem Pestis inde scaturiens,
utrobique una, & eadem est. Quintum postremo
genus Morborum vocat, Ens deale, sive fidelium,
satis stupide, Deum à morbis ipsis non distinguen¬
do, prout alioqui liberum est, naturam ab effectu
suo nequaquam separasse. Pestis autem Dealis nus¬
quam, vel amplissimis suis scriptis mentionem fe¬
cit. Ad me autem quantum attinet, ens astrale, non
admitto. Licet id Paracelsus non uni tantùm ex
quinque; sed sibi inconstans, omnibus uni versim
pestilentiis, commune fecit. Similiter denique con¬
fundo, Ens Veneni, cum Ente naturae. Nam si non
venenum: nec etiam ob id Pestem continet. At cum
Pestis, seperatum habeat ortum atque progressum,
à reliquis morbis distinctum: Imaginationibus at¬
que terroribus non parùm alligatum. Hactenus
omnem Pestem facio spiritualem. Non quidem
sagariam ob id; Verùm perturbationibus Archeali¬
bus tributariam, ac mere naturalem. Quod si vero
cacodaemon collaboret pro excidio humano: trans¬
planta¬