62
IOAN.
BAPT.
VAN
HELMONT
plantabitur
quidem
&
incrudescet
ferocius:
non
tamen
ad
hoc
superstitione
(licet
aliter
Paramirum
sentiat)
opus,
aut
à
tramite
naturae
devia
est
Pestis,
quippe
subter
naturam,
ens
spiritale
evidenter,
velit
nolit,
semper
militat.
Duas
igitur
specie
diversas
Pestes
agnosco
solum.
Vnam
nempe
quae
immedia¬
te
ex
manu
Omnipotentis,
per
Angelum
percu¬
tientem
mittitur,
ad
executionem
occulti
Iudicij
suae
Deitatis.
Hanc
etenim
quanquam
Pestem
etsi
agnoscam:
eandem
tamen
Domino
meo
integrali¬
ter
committo,
dicoque
resignata
mente:
Fiat
vo¬
luntas
tua
Domine.
siquidem
nec
remedium
opto,
nisi
pro
tuo
beneplacito.
Finaliter
itaque
Pestem
naturae
tantum
ubique
attingam
ut
Philosophus.
Eamque
voco
alteram.
Conjuncta
causa
Veterum.
IN
morbis
universim,
citraque
exceptionem,
cau¬
sam
efficientem
&
externam,
nullam,
praeter
oc¬
casionalem,
quandoque
de
morbo
in
genere,
disse¬
rendo,
duntaxat
agnovi.
Nunc
porro,
coelum,
adi¬
tum
dare
ad
Pestem,
juste
me
negare
ostendi:
licet
interim
Blas
meteori,
occasionaliter
queat
dispo¬
nere
subiectum
patiens,
ad
faciliorem
impressio¬
nem
susceptionis.
Itaque
ad
connexas
Pestis
causas
attendam
primum:
quas
à
Veteribus,
relatas
in
hu¬
morum
corruptionem,
&
caloris
accensionem
legi¬
mus,
ideoque
conscripta
per
servamina,
per
sola
hu¬
morum
putredini
resistendae
deputata
putata.
At
nondum
Scholae
explicuere,
quisnam,
quove
no¬
mine
donandus
sit
ille
humor
vitiatus,
calore
ac¬
census,
qui
in
venis,
visceribus,
vel
habitu,
sit
titio
Pestis.
Nondumque
noverunt,
in
Aegypto
grassan¬
tem
Pestem
caloribus
magnis,
potius
extingui,
quam
excitari.
Prout
apud
nos,
Pestem
plerumque
magis
autumnalem,
quam
aestivalem
esse.
Quan¬
doque