681
62
IOAN. BAPT. VAN HELMONT
plantabitur quidem & incrudescet ferocius: non
tamen ad hoc superstitione (licet aliter Paramirum
sentiat) opus, aut à tramite naturae devia est Pestis,
quippe subter naturam, ens spiritale evidenter, velit
nolit, semper militat. Duas igitur specie diversas
Pestes agnosco solum. Vnam nempe quae immedia¬
te ex manu Omnipotentis, per Angelum percu¬
tientem mittitur, ad executionem occulti Iudicij
suae Deitatis. Hanc etenim quanquam Pestem etsi
agnoscam: eandem tamen Domino meo integrali¬
ter committo, dicoque resignata mente: Fiat vo¬
luntas tua Domine. siquidem nec remedium opto,
nisi pro tuo beneplacito. Finaliter itaque Pestem
naturae tantum ubique attingam ut Philosophus.
Eamque voco alteram.
Conjuncta causa Veterum.
IN morbis universim, citraque exceptionem, cau¬
sam efficientem & externam, nullam, praeter oc¬
casionalem, quandoque de morbo in genere, disse¬
rendo, duntaxat agnovi. Nunc porro, coelum, adi¬
tum dare ad Pestem, juste me negare ostendi: licet
interim Blas meteori, occasionaliter queat dispo¬
nere subiectum patiens, ad faciliorem impressio¬
nem susceptionis. Itaque ad connexas Pestis causas
attendam primum: quas à Veteribus, relatas in hu¬
morum corruptionem, & caloris accensionem legi¬
mus, ideoque conscripta per servamina, per sola hu¬
morum putredini resistendae deputata putata. At
nondum Scholae explicuere, quisnam, quove no¬
mine donandus sit ille humor vitiatus, calore ac¬
census, qui in venis, visceribus, vel habitu, sit titio
Pestis. Nondumque noverunt, in Aegypto grassan¬
tem Pestem caloribus magnis, potius extingui,
quam excitari. Prout apud nos, Pestem plerumque
magis autumnalem, quam aestivalem esse. Quan¬
doque