69
TVMVLVS
PESTIS.
tas,
eo
ipso
senserit
dolorem
velut
pungents
acus,
moxque
pestilentem
Anthracem
in
Indice
digito
ostendit,
&
post
biduum,
occubuit.
Porro
triplex
praefata
materia,
utut
prima,
sit
plane
venenosa:
utrobique
tamen
se
tenet
intra
numerum
causae
an¬
tecedentis.
Non
secus
enim
atque
toxicum,
orete¬
nus
assumtum,
non
est
ipse
morbus,
aut
mors:
sed
tantum
causa
occasionalis
ejus.
Non
enim
quic¬
quàm
corporeum,
agit
immediate
in
vitam,
aut
po¬
testates
vitales
(utpote
quae
sunt
de
natura
lumi¬
num
coelestium)
quin
prius
sit
receptum,
reddi¬
tumque
velut
domesticum.
Cumque
venenum
ali¬
quod,
iam
sit
factum
civis
nostri
diversorij,
deglu¬
titum
nempe,
vel
attractum:
nondum
tamen
ad¬
huc,
potest
ad
occulta
vitalium
seminaria
ingredi,
vel
admitti
(quia
est
toto
sui
esse,
externum)
quin
prius
venenosa
qualitas,
agendo
in
vitam,
suscitet
Archeum
(omnium
alioqui
agendorum
sub
suo
imperio,
author
atque
opifex)
in
sui
defensionem.
Etenim
alioqui
non
agit
Pestilens
venenum,
instar¬
ensis,
qui
omnes
in
eodem
attactus,
sui
momento,
vulnerat
aequaliter:
Pestilens
autem
virus,
quosdam
ferire
non
valet.
Archeus
itaque,
cum
ex
sui
indo¬
le,
habeat
animales
perturbationes,
passiones,
confusiones,
atque
alteritates,
subito
de
se
profert
imaginem
suae
alterationis
conceptae:
illamque
Ideam,
in
particula
propriae
suae
substantiae,
in
qua
concipitur,
depingit.
Quae
sit
instructa
mortis
imago,
est
ipsamet
Pestis.
Siquidem
Pestem,
non
aliquam
nudam
qualitatem
existimo,
tametsi
non
alibi,
quàm
in
corpore,
tanquam
accidentia
in
sub¬
iecto
inhaerentiae,
existat:
sed
Pestis
est
ens,
naturae
virus
per
se
subsistens
in
nobis,
constansque
mate¬
ria,
forma
ac
proprietatibus
suis.
Quod
alibi
tra¬
ctatu
de
morbis
penitissime
demonstravi.
Hic
mo¬
nuisse
autem
sat
est.
Quod
vita,
nil
operetur
vin¬
cendo,
E
3