77
TVMVLVS
PESTIS.
à
sua
indagine
proscripsere:
desistentes
unde
inci¬
piendum
erat,
juxta
axioma.
Philosopho
auspican¬
dum,
ubi
natura
desinit.
Deliberavi
itaque
exqui¬
sitius
demonstrare,
quod
inanimatis,
inhabitet
spe¬
cies
sensus,
phantasiae,
imo
&
electionis:
analoga
tamen
ratione,
iuxta
capacitatem,
&
gradum
cu¬
jusque.
Non
interim
heic
300.
phyta
commemo¬
ro,
quae
probandi
longinqua
absentia,
viderentur
multis
ridicula.
Nostrum
autem
paradoxum,
offen¬
det
neminem,
modificate
intelligentem.
Imprimis
indubitatum
est,
quin
flores
aliquot
solem
comi¬
tentur,
tam
diebus
lucidis,
quibus
Sol
non
splen¬
det,
quam
ipsis
noctibus:
Attestantes
sibi
motum,
sensum,
&
dilectionem
Solis
esse.
utpote
sine
qui¬
bus,
impossibile
est,
occultatum
Solem
comitari.
Etenim
prout
sero
Solem
in
occasu
amittunt
(qui
dum
festinat
ad
ortum,
non
operatur
apud
nos,
in
umbra
terrae
morantes)
attamen
sive
interea
nox
caleat,
frigeat,
serena
sit,
aut
pluvia:
non
cessant
ta¬
men
flores,
aequaliter
sese
ad
ortum
flectere.
Quod
imprimis
designat
notionem
ortus,
&
circuitus
so¬
laris
sibi
esse.
qua
parte
sit
occasurus,
&
oriturus.
Voca
instinctum
naturae,
vel
ut
lubet.
Nomina
namque,
rem
non
mutabunt.
Res
ipsa,
est
facti,
fa¬
ctum
autem,
causam
suam
in
flore
habet.
Haec
au¬
tem
in
plantis,
vegetanter
animatis
sic
contingere,
minus
mirum.
Sed
quod
etiam
locum
in
minera¬
libus
habeant,
sic
probo.
nihil
fere
in
natura
fit,
absque
motu
proprio:
nihilque
sponte,
aut
à
seipso
movetur,
nisi
ob
proprietatem,
à
creatore
sibi
indi¬
tam,
quam
Veteres
amorem
proprium
nominant,
voluntque
hactenus
Philautiam,
naturae
esse
pri¬
mogenitam,
pro
sui
custodia
datam,
atque
inna¬
tam.
Haecque
ubi
adest,
necessaria
quoque
est
Sym¬
pathia,
ac
Antipathia,
respectu
diversitatis
obiecto¬
rum.
Sic
nempe
avium
caeterarum
plumae,
à
pennis
aquilae