681
77
TVMVLVS PESTIS.
à sua indagine proscripsere: desistentes unde inci¬
piendum erat, juxta axioma. Philosopho auspican¬
dum, ubi natura desinit. Deliberavi itaque exqui¬
sitius demonstrare, quod inanimatis, inhabitet spe¬
cies sensus, phantasiae, imo & electionis: analoga
tamen ratione, iuxta capacitatem, & gradum cu¬
jusque. Non interim heic 300. phyta commemo¬
ro, quae probandi longinqua absentia, viderentur
multis ridicula. Nostrum autem paradoxum, offen¬
det neminem, modificate intelligentem. Imprimis
indubitatum est, quin flores aliquot solem comi¬
tentur, tam diebus lucidis, quibus Sol non splen¬
det, quam ipsis noctibus: Attestantes sibi motum,
sensum, & dilectionem Solis esse. utpote sine qui¬
bus, impossibile est, occultatum Solem comitari.
Etenim prout sero Solem in occasu amittunt (qui
dum festinat ad ortum, non operatur apud nos, in
umbra terrae morantes) attamen sive interea nox
caleat, frigeat, serena sit, aut pluvia: non cessant ta¬
men flores, aequaliter sese ad ortum flectere. Quod
imprimis designat notionem ortus, & circuitus so¬
laris sibi esse. qua parte sit occasurus, & oriturus.
Voca instinctum naturae, vel ut lubet. Nomina
namque, rem non mutabunt. Res ipsa, est facti, fa¬
ctum autem, causam suam in flore habet. Haec au¬
tem in plantis, vegetanter animatis sic contingere,
minus mirum. Sed quod etiam locum in minera¬
libus habeant, sic probo. nihil fere in natura fit,
absque motu proprio: nihilque sponte, aut à seipso
movetur, nisi ob proprietatem, à creatore sibi indi¬
tam, quam Veteres amorem proprium nominant,
voluntque hactenus Philautiam, naturae esse pri¬
mogenitam, pro sui custodia datam, atque inna¬
tam. Haecque ubi adest, necessaria quoque est Sym¬
pathia, ac Antipathia, respectu diversitatis obiecto¬
rum. Sic nempe avium caeterarum plumae, à pennis
aquilae