681
90
IOAN. BAPT. VAN HELMONT
Est namque venenum fermentale, quod utut celer¬
rime cum iis transigat: vera tamen Pestis non est.
Quisquis autem rabientem, in se insilientem vide¬
rit, & quantumcumque exinde territus fuerit, imo
febrim concipiat, atque moriatur: nemo tamen
unquam, vel tenuiter credit, se rabidi venenum
hausisse, absque morsu. Quare etiam totus suus
terror, est saltem, ne mordeatur. Quod potius in¬
cludit praecautionem futuri, quam fidem nati ve¬
neni. Terror igitur, occasio Pestis, vehit in imagi¬
natione aliqualem fidem, timoremque, se aliquid
contagionis, actu hausisse, sub incertitudine, &
agonia ejusmodi. Eo quod venenum Pestis, sit in¬
visibile, non autem rabidi morsus. Quae particula
fidei, cùm perturbatione terroris, perficit actua¬
lem imaginem in Archeo, generandę Pestis semen.
Eo quod imaginatum, apprehensum cùm pertur¬
batione, & creditum, stent actualiter in eodem
puncto phantasiae, proferentis imaginem, in Ar¬
cheum, tanquam ens seminale. Alioqui etiam, nec
quaevis fides, ad hoc est sufficiens. Quippe nemo
est, qui non credat firmiter, quod Pestis possit oc¬
cidere, contaminare, advenire, etc. Sed talis ista
fides, est languida, & velut mortua, nec proinde
operativa. id est. non nocua. Nisi essentialiter in
eodem identitatis puncto, sit connexa terrori, ap¬
prehenso cum perturbatione, ex haustu actualis ve¬
neni. Castra enim & arces, persaepe payorem pani¬
cùm, ac lethalem terrorem arripiunt, simulatque
cùm timore perturbationum credunt, hostem pro¬
ditorie, aut clanculum irrepsisse, aut insperatam
opem nactum, &tc. Quae cuncta sub nocte opaca,
magis invalescunt, qua fiunt in visibilia, magísque
horrenda, ac timenda universa. Somniales pollu¬
tiones, quanquam fortem habeant imaginatio¬
nem, absque motu aut fornicationis illecebris,
sufficien¬