90
IOAN.
BAPT.
VAN
HELMONT
Est
namque
venenum
fermentale,
quod
utut
celer¬
rime
cum
iis
transigat:
vera
tamen
Pestis
non
est.
Quisquis
autem
rabientem,
in
se
insilientem
vide¬
rit,
&
quantumcumque
exinde
territus
fuerit,
imo
febrim
concipiat,
atque
moriatur:
nemo
tamen
unquam,
vel
tenuiter
credit,
se
rabidi
venenum
hausisse,
absque
morsu.
Quare
etiam
totus
suus
terror,
est
saltem,
ne
mordeatur.
Quod
potius
in¬
cludit
praecautionem
futuri,
quam
fidem
nati
ve¬
neni.
Terror
igitur,
occasio
Pestis,
vehit
in
imagi¬
natione
aliqualem
fidem,
timoremque,
se
aliquid
contagionis,
actu
hausisse,
sub
incertitudine,
&
agonia
ejusmodi.
Eo
quod
venenum
Pestis,
sit
in¬
visibile,
non
autem
rabidi
morsus.
Quae
particula
fidei,
cùm
perturbatione
terroris,
perficit
actua¬
lem
imaginem
in
Archeo,
generandę
Pestis
semen.
Eo
quod
imaginatum,
apprehensum
cùm
pertur¬
batione,
&
creditum,
stent
actualiter
in
eodem
puncto
phantasiae,
proferentis
imaginem,
in
Ar¬
cheum,
tanquam
ens
seminale.
Alioqui
etiam,
nec
quaevis
fides,
ad
hoc
est
sufficiens.
Quippe
nemo
est,
qui
non
credat
firmiter,
quod
Pestis
possit
oc¬
cidere,
contaminare,
advenire,
etc.
Sed
talis
ista
fides,
est
languida,
&
velut
mortua,
nec
proinde
operativa.
id
est.
non
nocua.
Nisi
essentialiter
in
eodem
identitatis
puncto,
sit
connexa
terrori,
ap¬
prehenso
cum
perturbatione,
ex
haustu
actualis
ve¬
neni.
Castra
enim
&
arces,
persaepe
payorem
pani¬
cùm,
ac
lethalem
terrorem
arripiunt,
simulatque
cùm
timore
perturbationum
credunt,
hostem
pro¬
ditorie,
aut
clanculum
irrepsisse,
aut
insperatam
opem
nactum,
&tc.
Quae
cuncta
sub
nocte
opaca,
magis
invalescunt,
qua
fiunt
in
visibilia,
magísque
horrenda,
ac
timenda
universa.
Somniales
pollu¬
tiones,
quanquam
fortem
habeant
imaginatio¬
nem,
absque
motu
aut
fornicationis
illecebris,
sufficien¬