93
TVMVLVS
PESTIS.
formem
partem,
cui
insidet,
reddit.
Pars
autem,
cùm
sit
lassationi,
hujusque
termino,
obnoxia,
è
contra
vero
character,
si
ve
idea
seminalis
iam
con¬
cepta,
sit
indefessa:
necesse
est,
velut
convocatis
vi¬
ribus
Archei,
morbus
ille
proscribatur
per
crisim,
vel
robore
morbi
sponte
exantlato,
orbetur
vi¬
agendi,
fiantque
oppilationes,
ac
Scirrhi:
vel
lo¬
co,
victa
pellatur,
fiatque
abscessus:
vel
medica¬
minis
praepollenti
vi,
pellatur.
Alias
namque,
natu¬
ra
habenas
deserens,
manus
vinctas,
morbo
tradit.
Quatenus
scilicet
pars
continens,
à
contento
hoste¬
victa,
reliquum
totum,
sibi
simile
reddit,
non
sae¬
cus
atque
Gangrena
minutula,
totum
mox
morti¬
ficat:
ita
&
materia
morbosa
adhaerens,
partem
cui
adhaeret
infectans,
totum
integrale,
mox
inficit.
Neque
enim
semper
sunt
ab
initio,
innata
semina
morbosae
materiae:
quae
ideo
tantisper
tantùm
est
materia
occasionalis.
Quinimo
ut
plurimum
fa¬
tua,
atque
innoxia
qualitatum
prosapia,
innocen¬
tiam
simulant
spinae
morbosae.
Noxia
nunquam
alio¬
qui,
non
intro
admitterentur,
quia
intimè
ante
ad¬
missionem,
atque
sagaciter,
ab
Archeo
examinari
solent.
Sternuntur
enim
in
limine
mox,
quaecum¬
que
incapaces
sunt
necessitudinis
vitae.
Si
ergo
sor¬
des,
proditorio
errore
intro
admissae,
aut
per
dege¬
nerationem
subortae,
intus
hostilitates
recipiant,
easque
in
nos
exerceant,
dum
agendi
robore,
fuc¬
rint
qualificatae
ab
Idea
recepta:
nec
mirum
etiam,
si
fermentum
veneni,
subinde
acquirant,
coque
na¬
cto,
paratas
in
nos
manus
injiciant.
Haec
est
succin¬
cta
tartari
cruoris,
imaginumque
morbosarum
ori¬
go,
progressus,
atque
historia.
Porro
imagines
ve¬
nenorum,
sic
se
habent:
In
bestiis
enim
venenosis,
venenum
fieri
ex
imagine
irae,
proverbio
docemur.
Morta
la
bestia,
morto
il
veleno.
Quod
locum
dun¬
taxat
habet,
in
venenis
propriis
speciei.
Non
autem
in
cada¬