105
TVMVLVS
PESTIS.
rhea,
quae
insuetum
vultum,
atque
collum,
pruri¬
ginosa
pustula
frequenti
inficit,
ac
dein
in
cruribus.
&
alibi
evadunt
conspicua.
Sunt
namque
in
aëre
quaedam
quae
odore
narium
percipiuntur:
alia
de¬
nique
quae
per
canes
solos
distinguuntur.
Suntque
&
alia
demum,
omnis
odoris
expertia,
licet
non
contagij.
Siquidem
veneni,
ut
talis,
fermentum,
ab
odore
liberum
esse
potest.
Proinde
quaevis
pa¬
tria,
suos
parit
patiturque
languores.
Solo
quippe
natura
sub
est,
nec
omnis
fert
omnia
tellus.
Quia
varii
expatiuntur
in
aëre
vapores,
pro
soli
varieta¬
te.
Quae
poenitius
mecum
trutinans,
saepe
sum
mi¬
ratus,
vitam
nostram,
ad
tot
extendi
annos:
cum
tam
multiplici
stipemur
undequaque
hostium
po¬
tentissimorum
satellite,
tam
profunde
eundem
ad¬
mittamus,
imò
&
inviti
attrahere
cogamur.
Nec
solo
id
anhelitu;
sed
etiam
per
magnetem,
qui
per
habitum
carnis,
suo
more
ludit.
Etenim
qui
car¬
bonum
fumis,
aliarumque
rerum
odoribus,
saepe,
dudumque
impayidus
interfui,
realiter
sensi
odo¬
res
istos,
atque
fumos,
nedum
in
thoracem:
sed
&
inde
ad
stomachum
recta
deferri,
ructusque
nostros
ideo
exprimere
conceptas
fuligines.
Sic
namque
anhelitus,
è
pulmone
efflatus,
refert
odores
allii,
&
ceparum
commestarum;
etiam
per
nares
colle¬
ctus.
Pestis
autem
utrinque
hauritur.
Quae
autem
non
de
foris:
sed
intus
spontanea
Pestis
gignitur,
in
axillis,
&
inguine,
rara
autem
pone
aures
se
pro¬
dit.
Nam
haec
plerumque
ab
haustis
odoribus
Pestis
prosilit.
Quae
vero
maculis
est
infamis:
ex
interno
veneno,
intus
prius
suffocato,
atque
ideo
pessimo,
provenit.
Quat
enus
fracedine
suffocationis
plerum¬
que
intenditur.
Quae
vero
Anthraces
exhibet,
vel
est
fortis
expulsio,
quae
longius,
quam
in
proximum
emunctorium
jacit,
vel
ab
attactu
rei
contagiosae,
vel
inspirato
Pestis
veneno,
oritur.
Etenim
quae
ex
conta¬
G
5