122
IOAN.
BAPT.
VAN
HELMONT
propter
extremam
paupertatis
amentis
anxieta¬
tem,
derelictam
execrantem
parturientem,
vulne¬
ratum
etc.
Pestis
punitionis
divinae,
quae
sane
vix
initiis
naturae
innititur,
facileque
dignoscitur:
quia
sola
loca
execrata,
ac
personas
tales
invadit:
Item¬
que
divites,
qui
sedent
in
cubilibus
eburneis,
bi¬
bunt
ex
vasis
deauratis,
edunt
vitulum
de
armento,
&
pinguem
ovem
de
grege,
nec
fratris
losephi
in¬
carcerati
recordantur.
Quoniam
horum
extermi¬
nationem
adiurat
Dominus,
ut
reliqui,
velut
ex
speculo
intueantur,
quid
sit
Deo
placuisse,
&
displi¬
cuisse.
Pestes
autem,
quae
castra
sequuntur,
ac
ple¬
rumque
aliquot
ab
obsidione
menses
saeviunt,
non
sunt
militum
immundiciis
ascribendae:
potissimum
si
dudum
post
captam
civitatem
(ut
plerumque
fit)
inceperint.
Nam
&
castra,
olim
suas,
&
easdem
militum
impuritates
habebant:
sed
occasio
fracidi
odoris
cadaverum,
mumiali
fermento
inacti:
quip¬
pe
quod
hodie,
non
ut
olim,
nec
sat
profundè
sepe¬
liantur
occisi.
Denique
potissimum,
quod
laedan¬
tur
ab
invisibili
glande
eminus,
terrorem
Archeo
quae
majorem
movet,
quam
dum
hasta
hastae,
&
gladius
gladio
animosè
opponerentur.
Neque
enim
frustra,
in
lege
erat
praeceptum.
Quod
qui¬
cumque
tangeret
cadaver,
impurus
esset,
&
abluen¬
dus,
simul
cum
sua
veste.
Quodque
Sol,
super
cor¬
pora
suspensorum
non
occideret.
Quae
sane
litte¬
rali
sensu,
pro
reipub.
bono,
sic
sunt
à
Deo
prae¬
scripta,
ne
fermentum
mumiale
fracescat.
Deplo¬
randae
itaque
est
caecitatis,
&
temeritatis,
corpora
suspensorum
ostentari
ad
spectaculum,
donec
spon¬
te
decidant
(parvum
nempe
inde
commodum,
pro
tantis
malis)
&
perinde
est
ac
si
dixerit
Iudex.
Deus
quidem
sic
instituit:
sed
magistratus
correxit
pro¬
pter
melius.
Quasi
Deo
ignotum
fuisset,
quod
spe¬
ctaculum
suspensi,
malis
foret
horridum.
Ergo
si
hoc