681
123
TVMVLVS PESTIS.
hoc scivit Deus, & nihilominus expressum manda¬
tum sepeliendi dedit: non est mirum, quod trans¬
gressionem comes sequatur punitio. Ac sequitur
sontes, ultor à tergo Deus. Atque utinam solos in
transgressores, conversum supplicium: Etenim se¬
pelire, opus est misericordiae. Ostentare autem son¬
tes suspensos, non est opus, ad quod aeternum ite,
aut venite quandoque pronuntiabitur. Siquidem
non minoris est misericordiae, condemnati cada¬
ver sepeliisse, quam principis. Haecque misericor¬
dia, non tam exercetur in mortuum: quam in pro¬
ximos, ne foetor insequens, eos inficiat. Nec enim
sepulto prodest sepeliri: sed vivis. Scopus itaque
divinae bonitatis, non solum in sepeliendo at in sat
profundè inhumando, consistit. Quae clariora, per
exemplum fient. Etenim falco mortuus, pone sen¬
tes abiectus, ac semiputridus, à vivo devoratur: at
mox Peste contagiosissima suae speciei, corripitur.
Quia virus terroris intrò assumtum Archeo suo in¬
cutit, propter synbolum mumiale, putrida frace¬
dine infectum. Estque tanta falconis Pestis: quod
pestilens falco, per plateam delatus, inficiat alios
omnes, qui triduò abinde, isthac deferuntur. Vn¬
de conjicies, quid humana cadavera, tam suspen¬
sorum, quam incuriè sepultorum, sui odore faci¬
ant. Canis enim canem non edit, nisi infumatum,
dum videlicet mortis mumia, horrorem, gustus
alienatione, praeservando à putredine, amisit. Lu¬
pus autem, lupum noviter mactatum, non autem
putridum, edit. Inde suspicio est, in lupo aliquid
esse, appropriatione mumiali superius. Putavit
forte Paracelsus, id esse, in quo sedet prima obiecti
applicati sensatio. Forte & ob id linguam Lupi
suspensam, Pesti adversam putarunt. Quinimò mi¬
litum cadavera, profundius hodie, quam olim se¬
pelienda sunt. Quia glans bombardae, sive mus¬
quetti,