123
TVMVLVS
PESTIS.
hoc
scivit
Deus,
&
nihilominus
expressum
manda¬
tum
sepeliendi
dedit:
non
est
mirum,
quod
trans¬
gressionem
comes
sequatur
punitio.
Ac
sequitur
sontes,
ultor
à
tergo
Deus.
Atque
utinam
solos
in
transgressores,
conversum
supplicium:
Etenim
se¬
pelire,
opus
est
misericordiae.
Ostentare
autem
son¬
tes
suspensos,
non
est
opus,
ad
quod
aeternum
ite,
aut
venite
quandoque
pronuntiabitur.
Siquidem
non
minoris
est
misericordiae,
condemnati
cada¬
ver
sepeliisse,
quam
principis.
Haecque
misericor¬
dia,
non
tam
exercetur
in
mortuum:
quam
in
pro¬
ximos,
ne
foetor
insequens,
eos
inficiat.
Nec
enim
sepulto
prodest
sepeliri:
sed
vivis.
Scopus
itaque
divinae
bonitatis,
non
solum
in
sepeliendo
at
in
sat
profundè
inhumando,
consistit.
Quae
clariora,
per
exemplum
fient.
Etenim
falco
mortuus,
pone
sen¬
tes
abiectus,
ac
semiputridus,
à
vivo
devoratur:
at
mox
Peste
contagiosissima
suae
speciei,
corripitur.
Quia
virus
terroris
intrò
assumtum
Archeo
suo
in¬
cutit,
propter
synbolum
mumiale,
putrida
frace¬
dine
infectum.
Estque
tanta
falconis
Pestis:
quod
pestilens
falco,
per
plateam
delatus,
inficiat
alios
omnes,
qui
triduò
abinde,
isthac
deferuntur.
Vn¬
de
conjicies,
quid
humana
cadavera,
tam
suspen¬
sorum,
quam
incuriè
sepultorum,
sui
odore
faci¬
ant.
Canis
enim
canem
non
edit,
nisi
infumatum,
dum
videlicet
mortis
mumia,
horrorem,
gustus
alienatione,
praeservando
à
putredine,
amisit.
Lu¬
pus
autem,
lupum
noviter
mactatum,
non
autem
putridum,
edit.
Inde
suspicio
est,
in
lupo
aliquid
esse,
appropriatione
mumiali
superius.
Putavit
forte
Paracelsus,
id
esse,
in
quo
sedet
prima
obiecti
applicati
sensatio.
Forte
&
ob
id
linguam
Lupi
suspensam,
Pesti
adversam
putarunt.
Quinimò
mi¬
litum
cadavera,
profundius
hodie,
quam
olim
se¬
pelienda
sunt.
Quia
glans
bombardae,
sive
mus¬
quetti,