681
135
TVMVLVS PESTIS.
fuerit, eo quoque perniciosior efficiatur. Nam
Pestis incipiens, augetur, cum diminutione, atque
hominis interitu. Etenim dudum credidi, quod
omne Pestis remedium sanativum, ejusdem quo¬
que esset necessario praeservativum. Eo quod prae¬
servari, facilius censeatur, quàm sanari. Quic¬
quidve in eodem genere praestat, quod est diffici¬
lius, faceret libenter, & id quod est facilius. Qua¬
propter olim distentus fui, cura alexipharmacis
indagandis, quibus videlicet tum tota mei pende¬
tet voti satisfactio. At postmodum, alio diverti, &
cogitavi, remedia sanativa, potius extractionem,
sive expulsionem mali spectare. Quodque ejus¬
modi, non haberent locum, in praeservativis de
futuro. Quod nimirum cum nondum sit, etiam
nondum expelli, aut extrahi queat; imo nequidem
ex tingui. Siquidem imprimis, remedium contra
terrorem imaginantis hominis, vel Archei: non
tam in se est positivum, quam negativum. Adeo¬
que potus meracus ad hilaritatem usque, praeser¬
vat de futuro. Quia nedum hominis: sed & Archei¬
imaginationem sic regit, quod pereat vis forman¬
di imagines. Sic enim nemo pauper est, aut defe¬
ctuosus, quandiu ex potu hilaris est. Ideoque Sacra,
dictant vinum ad hilaritatem, non autem ad ebrie¬
tatem conditum esse. Quia potens est praesidium
praeservativum. Adeo quamvis animositas viri, ex¬
eludat terrores ex imaginatione hominis: nequit
tamen virilis animositas, tollere terrorem Archei
imaginantis. Nam praefata animositas, admittit
pugnam ex opinione contraria Archei: Hilaritas
vero, per potum introducta, nec hostem admittit,
nec agnoscit, ut nec luctam suscipit: sed excludit.
Est autem potus exhilarans, magis Pesti futurae,
quam praesenti aptus. Admitto idcirco etiam prae¬
servativa Pestis, de praesenti, & sanativa, esse ejus¬
dem
l 4