681
146
IOAN. BAPT. VAN HELMONT
nares olfactis, sperarunt, se, velut per cribum cola¬
turos, Pestis auram, ab aromatum exhalatione,
sicque venenum interempturos, correcturosve
plausibili sibi odore. Quasi venenum, desineret
esse, aromate saturatum? & non intraret penitius,
comite grati odoris! ac quasi ipsa aromata, non
contagio essent subnoxia! Quasi arsenicum, napel¬
lusue, ambari griseo, maritata, cessarent nocere!
quasi odoratissimum vinum, non statim contami¬
naretur fracido cado? Meae saltem animae gratulor,
quod ejusmodi puerilibus delusionibus nunquam
inviscata fuerit. Quamobrem zenexton fundatur,
non quidem in excitata imaginatione, aut fide;
quippe quae alterius sunt Monarchiae velites: sed
omnino in actuali dote, per conditorem, rebus col¬
lata. Imprimis itaque, ex praemissis patet, aroma¬
ta, aurum, gemmas, crystallum, & quaecunque odo¬
rem haurire queunt: posse eadem quoque lege
Peste contaminari. Non quidem, quod eorumdem
nondum infectorum, pharmaca prorsus spernam.
Absit. Aliud namque est disceptare, an aliquid
susceptibile sit contagii: & aliud longe, an aliquid
contaminatos juvet. Docui enim vinum à contagio
futuro praeservare: quod aliàs ita in se est contami¬
nabile, ut & Pestem, solo sui attactu, potuque ad¬
ferat. Sed in zenexto, alia prorsus methodus est,
requisita conditio, ac proprietas. Requirit namque
zenexton, ut sit in se prorsus incontaminabile, si
praeservare de futuro debeat. Eaque conditione, à
reliquis praeservativis distinguitur unde nimirum
cognoscitur, quale zenexton sit eligendum, & qua¬
le sit infidum. Quae sic intelligas opto. Pestis boum,
non est canum, aut falconum: & nulla harum, est
hominum. Possunt tamen pelles vel carnes bruto¬
rum, nostra Peste contaminari, ut nobis sint pesti¬
fera contagia, quanquam non illis. Quia Pestis
contami¬