162
IOAN.
BAPT.
VAN
HELMONT
agit
zenexton
materialiter:
sed
actio
ejusdem,
est
spiritualis,
ac
prorsus
synpathetica.
Siquidem
syn¬
bolum
activitatis,
in
quo
consistit
ratio
fundandae
synpathiae,
est
in
concepto
veneno
terroris,
tam
in
Peste,
quàm
bufone.
Ac
prout
virus
Pestis,
ano¬
malum
est,
cùm
aliis
nil
habens
commune:
ita
quo¬
que
zenexton,
activitate
terroris
alieni,
atque
pe¬
regrini
exorbitans;
nostri
terroris
imagini
pesti¬
lenti,
fit
manifestum
toxicum,
cum
refocillatione,
confirmatione,
robore,
ac
resurrectione
Archei.
Quam
sane
zenexton
activitatem,
Scholae
contem¬
plari
non
potuêre,
eò
quod
contemplari
nequie¬
rint
istud
Aristotelicum,
nedum
in
Peste:
sed
&
in
venenis
caeteris,
esse
mendosum.
Est
nimirum
actio¬
zenextonis,
à
victoria
patientis
super
agens.
Memi¬
neris
namque
quod
terror
atque
odium
in
bufone,
ab
agente
homine;
superante
quidem,
at
nullater
nus
operante,
impressa,
actuata
proprio
bufonis
conceptu,
&
in
gradum
deducta,
fiant
agentia:
quae
in
praefata
Idea,
sunt
tanquam
fugitiva
animantia,
ideoque
terrefactum
hominis
Archeum
restaurant,
ac
terroris
virulenti
imaginem
enecant.
Equidem
in
monomachiis
spiritualibus,
prorsus,
atque
lon¬
ge
secus
certatur,
quam
per
appropriata
agentia
corporalia,
est
solitum.
Quod
alibi
demonstravi,
removendo
activitates
contrarietatum,
à
proprie¬
tatibus
naturae.
Zenexton
ideò,
est
de
natura
ma¬
gnetica,
agens
scilicet
duntaxat,
in
obiectum
pro¬
prium,
dum
intra
limites
sphaerae,
suae
activitatis,
occurrit.
Dubium
videri
posset
aliquibus,
cur
Ima¬
go
odii,
in
bufone,
sit
remedium:
imago
autem
odii
in
rabido
sit
toxicum.
Ratio
est
in
adjuncta
terroris
Idea,
in
bufone.
Quae
inferioritatem
vene¬
ni
parit.
Nam
unum
superat
aliud,
in
animositate
conceptuum.
Ideoque
&
imaginum.
Rabidus
enim
canis,
audax,
temerarius,
ejusque
sigillata
imago,
obedien¬