163
TVMVLVS
PESTIS.
obedientiam
sui
injicit.
Nec
enim
rabidus,
in
quan¬
tum
timet:
sed
timet
aquas,
quia
rabidus.
Prout
nec
timet
aquas,
quatenus
odit
animalia.
Bufo
au¬
tem
est
animans
nostri
timidissimum,
utque
ex
odio
sibi
innato
in
nos,
est
sibi
male
conscius
(sic
disponente
divina
clementia)
Ita
imagines
illorum
conceptuum
penetrantes
se
mutuo,
&
comite,
con¬
ferunt
notam
maximae
pusillanimitatis,
intinctae
veneno
odii.
Hinc
nempé
necatur
imago
terroris
pestilentis,
ab
imangine
lethalis
odii,
&
Archeus
noster
ab
Imagine
pusillanimis
terroris,
tanquam
in
speculo,
per
applicationem
zenexton
intuetur;
ac
superioritatem,
quam
ante
amiserat,
propemo¬
dum,
reassumit.
Ideoque
Idea
terroris,
in
bufone,
odit,
simulquè
imago
odii,
terret
bufonem
unde
venenum,
nostro
terrori
superinducit.
Utroque
sci¬
licet
medio,
imaginem
terroris
pestilentis,
in
Ar¬
cheo
perimit.
Est
nimirum
in
spiritualibus
primi¬
tiva
autophilautia.
Cum
originalis
omnis
mono¬
machia
sensitivorum,
non
nisi
ex
praemeditatis
conceptibus
profluat:
Vniuscujusque
autem
conce¬
ptus
Idea,
formetur
in
phantasia,
ac
entitatem
in¬
duat
ad
aliquid
deinceps
agendum.
Etenim
ut
ima¬
gines
motuum
faciendorum,
desinunt
in
motus:
sic
&
sensuum
imagines,
deferuntur
primum
intro,
ad
ulteriores
consiliorum
deliberationes:
moxque
ibidem
degenerant,
in
imagines
apprehensionum,
passionum,
vel
perturbationum:
atque
inde
ferun¬
tur
ad
aliquid
agendum
in
corpore,
vel
extra
se,
labunturque
ac
gliscunt
iuxta
directiones,
atque
inclinationes
passionum.
Hactenus
nimirum,
ejus¬
modi
imagines
determinant,
spiritus
vitales,
vel
ipsas
partes
operativas
viscerum,
juxta
impressio¬
nem
sibi
propriam.
Quod
clarissime
enotescit
in
veneno
rabidi.
Qui,
si
nos
formidaret,
ut
timet
aquas,
nos
non
impeteret,
nec
ejus
morsus,
nobis
veneno¬
L
2