165
TVMVLVS
PESTIS.
sat
dictum
esse.
Quare
post
anxiam
indagationem:
tandem
mecum
resolvi.
Quod
sulfur
Hippocratis
aetate,
phlogiston
vocatum.
Quo
etymo,
mox
de¬
inde
Dioscorides,
optimum
designari
dixit,
à
sua
proprietate,
quod
scilicet,
integrum
igni
absume¬
retur.
Sed
quia
Hippocrates,
quorumcunque
mor¬
borum
occultum
virus,
nuncupabat
divinum
in
morbis,
quodque
per
sulfur,
virus
Pestilens
(quod
est
venenorum,
morborumque
contagiosorum,
summum,
atque
antesignanum)
sanaret,
coepit
ideò
vocare
sulfur
το
θειον.
Adeo
ut
hinc,
in
hodiernum
usque
diem,
sulfur
nondum
aliter
scribatur,
aut
nominetur,
quàm
nomine
Divini.
Eo
quod
medea¬
tur
Pesti,
quae
uti
à
Diis
tantùm
immitti
credita
sit,
sic
&
divinum
auxilium
in
se
continere
putetur
antiquitùs.
Etenim
cuncta
uni
versim
corpora,
et¬
iam
alexiteriorum,
aërque
ipsus,
subiacent
frace¬
dini,
&
veneno
Pestis:
suntque
idcircò
materia
idonea
occasionalis
ad
Pestem.
Equidem
Autho¬
res
taediosa
disputatione
sese
verberant,
an
salsit
ca¬
pax
veneni
pestilentis?
An
epistola
filo
lineo
clau¬
sa,
sit
contagionis
particeps,
non
autem
quae
strin¬
gitur
filo
metallico?
Indolui
ridiculum
Italorum
apologum,
&
rixandi
studium.
Siquidem
charta,
non
est
minus
capax
contagii,
quam
linum,
undè
fit.
Argentum
quoque
aurum,
tersissimumque
vi¬
trum,
atque
ipsa
antitodus,
alienum
virus
Pestilens,
combibere
possunt.
Solum
autem
sulfur,
inter
cre¬
ata
corpora
resistit
fracedini,
&
Pestis
contagio.
Quia
solum
sulfur,
instar
ignis,
omnem
fracedi¬
nem,
tam
in
doliis,
quam
locis
ipsis
arcet,
delet¬
que
cujusvis
attactus,
&
odoris
vestigia.
Sulfur¬
enim
sic
quoque
tollit
omnem
propemodum
pel¬
lis
scabiem,
quia
contagii
inimicum.
Quocirca
ne¬
que
mirum,
si
Pestis,
in
pellem
derivata
ab
interno
initio,
per
sulfur
quoque
extrahatur.
Etenim
cum
in
Uni¬
L
3